Klasyfikacja środków ochrony indywidualnej w aktualnym ujęciu opiera się m.in. na poziomie ryzyka i dzieli je na kategorie I, II oraz III. W praktyce BHP w budownictwie ważne jest szybkie rozpoznanie, czy mamy do czynienia z ochroną na ryzyko minimalne, pośrednie czy bardzo poważne.
Poprawna jest odpowiedź "Buty ochronne z podnoskiem chroniącym palce stóp przed urazami mechanicznymi", ponieważ obuwie z cechą ochronną (np. podnosek chroniący palce) służy zabezpieczeniu przed typowymi, pośrednimi zagrożeniami na stanowiskach pracy, takimi jak uderzenie, zgniecenie czy spadające drobne przedmioty. To klasyczny przykład ŚOI kategorii II, często spotykany na budowie.
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe?
- "Rękawice jednorazowe chroniące przed słabymi detergentami i zabrudzeniem" – to przykład ochrony przed zagrożeniami minimalnymi. Tego typu ochrona jest zwykle przypisywana do kategorii I, bo dotyczy niewielkich, odwracalnych skutków (np. podrażnienia skóry, zabrudzenie).
- "Szelki bezpieczeństwa chroniące przed skutkami upadku z wysokości" – ochrona przed upadkiem z wysokości wiąże się z ryzykiem śmierci lub nieodwracalnego uszczerbku, dlatego takie środki zalicza się do kategorii III.
- "Bawełniana odzież robocza bez właściwości ochronnych przed zagrożeniami" – odzież robocza może być wymagana organizacyjnie, ale jeśli nie ma funkcji ochronnej przed konkretnym zagrożeniem, to nie spełnia istoty środka ochrony indywidualnej.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy opis dotyczy minimalnych skutków (kategoria I), typowych urazów i zagrożeń pośrednich (kategoria II), czy ryzyk śmiertelnych/nieodwracalnych (kategoria III). Dopiero potem wybierz odpowiedź.
