Protokołem połączeniowym nazywa się taki protokół, który zestawia logiczne połączenie przed właściwą transmisją danych i utrzymuje stan komunikacji (np. numerację, potwierdzenia, kontrolę poprawności i kolejności dostarczania).
Odpowiedź "TCP" jest poprawna, ponieważ TCP (Transmission Control Protocol) działa w warstwie transportowej i jest zorientowany połączeniowo: typowo występuje etap zestawiania połączenia (handshake), a następnie transmisja z mechanizmami niezawodności (m.in. potwierdzenia, retransmisje, kontrola przepływu).
Pozostałe odpowiedzi nie spełniają definicji protokołu połączeniowego:
- "UDP" to także protokół warstwy transportowej, ale jest bezpołączeniowy: nie zestawia połączenia i nie gwarantuje dostarczenia ani kolejności. Częsty błąd polega na myleniu "warstwy transportowej" z "połączeniowością" — nie każdy protokół transportowy jest połączeniowy.
- "IP" działa w warstwie sieciowej i odpowiada głównie za adresowanie oraz routowanie pakietów między sieciami. IP nie zestawia połączeń i nie utrzymuje stanu sesji w sensie połączeniowości transportowej.
- "ARP" służy do odwzorowania adresu IP na adres MAC w sieci lokalnej. To mechanizm pomocniczy dla komunikacji w LAN, a nie protokół zestawiający połączenia między hostami.
W praktyce rozróżnienie TCP/UDP ma znaczenie przy doborze usług: gdy potrzebna jest niezawodność i kontrola transmisji, zwykle wybiera się TCP; gdy liczy się małe opóźnienie i prostota, częściej spotyka się UDP.