KWALIFIKACJA INF2 - CZERWIEC 2016 (test 2)

PYTANIE NR 5.
Który z protokołów jest używany do wymiany informacji o trasach oraz dostępności sieci pomiędzy ruterami należącymi do tego samego systemu autonomicznego?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
RIP jest protokołem routingu wewnętrznego (IGP), który służy do wymiany informacji o trasach i osiągalności sieci między routerami w obrębie jednego systemu autonomicznego. TCP to protokół transportowy, HTTP działa w warstwie aplikacji, a RARP służy do odwzorowania adresów, nie do routingu.

Pełne wyjaśnienie:

Pytanie dotyczy protokołu, który umożliwia wymianę informacji o trasach oraz dostępności sieci pomiędzy routerami w obrębie tego samego systemu autonomicznego. Tego typu zadanie realizują protokoły routingu wewnętrznego (IGP), które budują i aktualizują tablice routingu na podstawie informacji rozgłaszanych między routerami.

Odpowiedź "RIP" jest poprawna, ponieważ RIP (Routing Information Protocol) jest klasycznym protokołem dynamicznego routingu używanym do wymiany informacji o trasach pomiędzy routerami. Routery korzystające z RIP przekazują sobie informacje o znanych sieciach i metrykach, aby wyznaczać drogę do celu i oceniać osiągalność.

Pozostałe propozycje nie spełniają warunku "wymiany tras routingu":

  • "TCP" to protokół warstwy transportowej. Jego rolą jest zapewnienie niezawodnego przesyłania danych między aplikacjami (np. kontrola kolejności, retransmisje), a nie obliczanie i rozgłaszanie tras między routerami.
  • "HTTP" to protokół warstwy aplikacji, wykorzystywany głównie do komunikacji przeglądarka–serwer WWW. Nie służy do tworzenia tablic routingu ani do wymiany informacji o topologii/trasach.
  • "RARP" (Reverse ARP) dotyczy odwzorowania adresów w sieci (historycznie: uzyskanie adresu IP na podstawie adresu MAC). To inny obszar niż routing; nie opisuje tras i nie służy do wymiany informacji routingu między routerami.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się słowa "trasy", "tablica routingu", "osiągalność sieci" i "pomiędzy routerami", szukaj protokołów routingu (np. RIP/OSPF), a nie protokołów transportowych (TCP/UDP) ani aplikacyjnych (HTTP/FTP).

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
IGP to protokół używany do wymiany informacji o trasach wewnątrz jednej domeny administracyjnej (zwykle jednego systemu autonomicznego). Jego celem jest aktualizacja tablic routingu na routerach tak, aby ruch trafiał do właściwych podsieci.
RIP jest protokołem dynamicznego routingu: routery przekazują sobie informacje o znanych sieciach i parametrach trasy, dzięki czemu mogą wyznaczyć drogę do celu i wykrywać, czy dana sieć jest osiągalna. To dokładnie odpowiada "wymianie tras i dostępności".
System autonomiczny to logicznie wydzielona sieć lub grupa sieci zarządzana przez jedną administrację i wspólną politykę routingu. W praktyce pomaga rozróżnić routing "wewnątrz" (IGP) od routingu "pomiędzy" różnymi domenami (protokoły typu BGP).
Protokół routingu dotyczy tras, tablic routingu i wymiany informacji między routerami. TCP dotyczy transportu danych między hostami (niezawodność, porty, retransmisje). Jeśli w treści są "routery" i "trasy", TCP zwykle nie jest właściwą odpowiedzią.
HTTP nie jest protokołem routingu. To protokół aplikacyjny do przesyłania treści WWW. Może oczywiście być przenoszony przez sieć, która korzysta z routingu, ale sam nie służy do wymiany informacji o trasach ani do aktualizacji tablic routingu routerów.
RARP historycznie służył do uzyskania adresu IP na podstawie adresu MAC, czyli do odwzorowania adresów, a nie do wyznaczania tras w sieci. Nie wymienia informacji o topologii ani o osiągalności podsieci w sensie routingu dynamicznego.
W obrębie jednego systemu autonomicznego stosuje się różne IGP, np. OSPF lub IS-IS. Na egzaminie warto kojarzyć, że to ta sama kategoria rozwiązań (routowanie wewnętrzne), nawet jeśli w zadaniu poprawna odpowiedź wskazuje konkretny protokół z listy.
RIP można spotkać w prostych środowiskach laboratoryjnych, edukacyjnych lub w małych, nieskomplikowanych sieciach, gdzie ważna jest łatwa konfiguracja. W większych sieciach częściej wybiera się protokoły lepiej skalujące się i szybciej konwergujące.
Najmocniejsze sygnały to: "wymiana informacji o trasach", "dostępność sieci", "pomiędzy routerami" oraz odniesienie do jednej domeny (np. "ten sam system autonomiczny"). Takie sformułowania praktycznie zawsze kierują do kategorii protokołów routingu.
Częsty błąd to mieszanie warstw: wybieranie TCP/HTTP, bo "to też protokoły". Pomaga metoda: najpierw ustal, czy pytanie dotyczy tras i routerów (routing), transportu (TCP/UDP) czy aplikacji (HTTP/DNS/SMTP).
info

Statystycznie 55% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

Specjaliści zwracają uwagę: "RIP jest protokołem routingu wewnętrznego (IGP), który służy do wymiany informacji o trasach i osiągalności sieci między routerami w obrębie jednego systemu autonomicznego."

Źródła:

  • RFC 2453: RIP Version 2, IETF, https://www.rfc-editor.org/rfc/rfc2453 (dostęp: 2026-03-05)
  • RFC 2328: OSPF Version 2, IETF, https://www.rfc-editor.org/rfc/rfc2328 (dostęp: 2026-03-05)
  • RFC 793: Transmission Control Protocol, IETF, https://www.rfc-editor.org/rfc/rfc793 (dostęp: 2026-03-05)

Materiały:

  • Dokumentacja producentów routerów (sekcje o konfiguracji routingu dynamicznego)
  • Materiały szkoleniowe z podstaw routingu (IGP vs EGP, tablice routingu, metryki)
  • RFC opisujące protokoły routingu (np. RIP v2, OSPFv2) jako źródła definicji pojęć

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego