Pytanie dotyczy tego, który protokół trasowania wybiera trasę na podstawie stanu łącza oraz kosztu (metryki). Tak działa OSPF, czyli protokół z rodziny link-state.
W protokołach link-state router nie polega wyłącznie na informacjach "jak daleko" jest sieć docelowa, lecz buduje obraz topologii. Routery rozgłaszają informacje o łączach (ich istnieniu i parametrach), tworząc bazę danych stanu łączy. Następnie każdy router samodzielnie wylicza najkorzystniejsze ścieżki, stosując algorytm SPF (najkrótszej ścieżki) i porównując sumę kosztów kolejnych łączy w potencjalnych trasach.
Dlaczego odpowiedź "OSPF (Open Shortest Path First)" pasuje do treści pytania?
- Uwzględnia stan łącza (informacje o topologii/łączach w obszarze).
- Używa metryki kosztu do porównywania tras; koszt jest liczony per-łącze i sumowany dla całej ścieżki.
- Zapewnia typowo szybką konwergencję i lepszą skalowalność niż proste protokoły oparte o liczbę przeskoków.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "RIPv1 (Routing Information Protocol version 1)" oraz "RIPv2 (Routing Information Protocol version 2)" to protokoły kojarzone z podejściem distance-vector, w których klasyczną metryką jest liczba przeskoków. Nie opisuje się ich jako protokołów wyznaczających trasy w oparciu o bazę stanu łączy.
- "IGRP (Interior Gateway Routing Protocol)" również należy do podejścia distance-vector (historycznie), więc nie odpowiada idei liczenia trasy na podstawie rozgłoszonego stanu łączy i globalnie wyliczanej topologii.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się sformułowanie "stan łącza", szukaj protokołów typu link-state. Gdy mowa o "liczbie skoków" lub prostych ograniczeniach metryki, częściej chodzi o rodzinę RIP.
