Do pomiaru temperatury w metalurgii stosuje się dwie główne grupy metod: stykowe i bezstykowe. W pytaniu kluczowe jest słowo "bezstykowego" oraz fakt, że mierzony obiekt to ciekły brąz, czyli materiał o bardzo wysokiej temperaturze, którego dotykanie czujnikiem jest ryzykowne dla operatora i aparatury.
Odpowiedź "Na ilustracji 4." jest poprawna, ponieważ przedstawia pirometr (termometr na podczerwień) w typowej obudowie przypominającej pistolet. Pirometr mierzy temperaturę na podstawie natężenia promieniowania cieplnego emitowanego przez obiekt (zwykle w zakresie podczerwieni), więc nie wymaga kontaktu z ciekłym metalem. To właśnie dlatego jest powszechnie używany przy kontroli temperatury roztopionych metali przed odlewaniem oraz przy pracy przy piecach.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo pokazują przyrządy stykowe:
- "Na ilustracji 1." – termometr tarczowy z metalowym trzpieniem. Taki trzpień musi mieć kontakt z mierzonym medium (zanurzenie lub dociśnięcie), więc nie spełnia warunku bezstykowości.
- "Na ilustracji 2." – urządzenie z wyświetlaczem i długą metalową sondą. Sonda jest czujnikiem kontaktowym, więc pomiar odbywa się przez dotyk/zanurzenie.
- "Na ilustracji 3." – wskaźnik z kapilarą i końcówką pomiarową; to również rozwiązanie wymagające fizycznego kontaktu czujnika z obiektem.
W praktyce warto pamiętać o typowym błędzie: pirometr może mieć laserowy wskaźnik, ale laser zwykle służy tylko do celowania, a sam pomiar wynika z promieniowania podczerwonego. Dodatkowo, przy pomiarach pirometrem znaczenie ma emisyjność powierzchni, dlatego w zastosowaniach przemysłowych dobiera się ustawienia lub procedury pomiaru do materiału i warunków procesu.
