Przenoszenie konturów elementu wyrobu odzieżowego na drugą warstwę materiału wykonuje się ściegiem pomocniczym, który "kopiuje" linię na oba płaty tkaniny. Taką funkcję spełnia ścieg z pętelkami (odmiana fastrygi wykonywana tak, aby po jednej stronie tworzyły się regularne pętle). Po wykonaniu ściegu przez dwie warstwy materiału i ich rozdzieleniu, pętelki/nić pozostawiają czytelny przebieg linii na obu warstwach. To ułatwia dalsze szycie: zszywanie po właściwej linii, zachowanie symetrii oraz zgodność punktów kontrolnych.
Dlaczego pozostałe ściegi (inne niż "ścieg z pętelkami") są nieprawidłowe w tym zastosowaniu?
- Ściegi łączące na stałe (konstrukcyjne) służą do trwałego zszywania elementów, a nie do tymczasowego znakowania. Po zszyciu nie da się łatwo rozdzielić warstw bez ryzyka uszkodzenia linii konturu i materiału.
- Fastryga prosta pomaga czasowo połączyć warstwy przed szyciem, ale sama w sobie nie daje tak czytelnego "odbicia" konturu na drugiej warstwie po rozdzieleniu materiału; częściej stabilizuje ułożenie niż przenosi znak.
- Ściegi obrzucające/wykańczające służą do zabezpieczania brzegów przed strzępieniem, więc ich celem jest wykończenie krawędzi, a nie odwzorowanie linii wewnątrz elementu.
W praktyce krawieckiej ścieg z pętelkami wykorzystuje się m.in. do przenoszenia linii zaszewek, miejsc naszycia kieszeni, linii cięcia lub punktów dopasowania. Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: gdy trzeba przenieść znak na drugą warstwę, wybiera się ścieg, który po rozdzieleniu materiału pozostawia ślad na obu warstwach — właśnie temu służą pętelki.
