W druku cyfrowym procesowym najczęściej stosuje się model CMYK, w którym barwa na wydruku powstaje przez subtraktywne mieszanie składowych: C (cyan), M (magenta), Y (yellow) oraz K (black, nazywana też "key").
Zapis C0 M0 Y0 K100 należy czytać jako procentowe pokrycia poszczególnymi składowymi. Wartości 0 przy C, M i Y oznaczają, że te tonery w ogóle nie biorą udziału w tworzeniu koloru. Wartość 100 przy K oznacza pełne pokrycie czernią, czyli wydruk w 100% z kanału K.
Odpowiedź "Black" jest więc poprawna, ponieważ tylko toner czarny odpowiada za uzyskanie koloru przy K100.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne z następujących powodów:
- "Yellow" dotyczy składowej Y, ale w zadaniu Y ma wartość 0, więc żółty toner nie jest potrzebny do uzyskania tej barwy.
- "Light Cyjan" oraz "Light Magenta" to odmiany jasnych tonerów spotykane w niektórych systemach (zależnie od technologii i konfiguracji urządzenia), ale w zapisie C0 i M0 nie ma żadnego udziału cyjanu ani magenty. Dodatkowo nie są to podstawowe składowe standardowego CMYK dla prostego przypadku K100.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz zapis CMYK, zacznij od sprawdzenia, które kanały mają wartości różne od zera. Następnie dopasuj je do nazw tonerów/farb. Dla K praktycznie zawsze będzie to czarny.
