W tego typu zadaniach porównuje się logikę programu (kolejne kroki 1–3) z wykresem czasowym stanu wyjścia Q2. Oś czasu jest wspólna dla programu i wykresów, a t=0 oznacza start wykonywania kroku 1, więc wszystkie zdarzenia trzeba odnieść właśnie do tego punktu.
Wykres "B" jest zgodny z sytuacją, w której Q2 jest aktywne przez 2 sekundy po wykonaniu kroku 2. Oznacza to, że na wykresie należy zobaczyć:
- zmianę stanu Q2 na 1 związaną z przejściem/wykonaniem kroku 2,
- utrzymanie stanu 1 przez dokładnie 2 s (czas trwania impulsu/aktywacji),
- powrót do 0 po upływie 2 s, co odpowiada zakończeniu działania czasowego albo logice w kolejnym kroku.
Pozostałe wykresy są niepoprawne, bo nie spełniają co najmniej jednego z tych warunków: pokazują załączenie w niewłaściwym momencie (np. już od t=0 albo dopiero po dłuższym czasie), mają inny czas trwania stanu wysokiego niż 2 s, albo nie pokazują powrotu do stanu nieaktywnego po upływie wymaganego czasu.
Wskazówka egzaminacyjna: czytając wykres, szukaj najpierw krawędzi (narastającej i opadającej) i podpisów czasu. Dopiero potem dopasuj je do momentów, w których program w danym kroku może ustawić lub skasować Q2. To ogranicza zgadywanie i pomaga odróżnić "impuls 2 s" od "opóźnienia 2 s".
