Wartość pożytkowa rośliny dla pszczół to praktyczna ocena tego, jak bardzo dana roślina wspiera rodzinę pszczelą. W uproszczeniu składają się na nią:
- pożytek nektarowy (źródło cukrów, a więc "paliwa" i surowca do miodu),
- pożytek pyłkowy (źródło białka i składników potrzebnych do wychowu czerwiu),
- dostępność (czy roślina jest liczna w terenie i jak długo kwitnie),
- atrakcyjność dla pszczół (czy pszczoły chętnie ją oblotują w realnych warunkach).
Odpowiedź "Chaber bławatek." jest uznawana za poprawną, ponieważ chaber jest powszechnie kojarzony w pszczelarstwie jako roślina intensywnie oblatywana, stanowiąca wartościowy element bazy pożytkowej w krajobrazie rolniczym, zwłaszcza gdy występuje licznie na obrzeżach i w łanach.
Pozostałe propozycje mogą również być pożytkowane, ale w typowych ujęciach dydaktycznych bywają oceniane jako mniej "największe" w porównaniu z chabrem w kontekście chwastów segetalnych. Różnice w ocenach mogą wynikać z tego, że niektóre rośliny dają relatywnie więcej pyłku niż nektaru (albo odwrotnie), a dodatkowo ich znaczenie zależy od stanowiska, pogody i tego, czy występują masowo.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się ogólne hasło "największa wartość pożytkowa", warto myśleć o roślinach jednocześnie dobrze oblatywanych i rozpoznawalnych jako klasyczny pożytek w rolniczym otoczeniu pasieki, a nie tylko o roślinach "znanych z pól".
