W pytaniu chodzi o dobór technologii głębienia szybu, czyli o to, w jaki sposób wykonuje się wyrobisko pionowe (urabianie, transport urobku, zabezpieczenie i obudowa w trakcie robót). To należy odróżnić od przeznaczenia szybu, które opisuje funkcję szybu po oddaniu do eksploatacji (np. wydobywcza, wentylacyjna, zjazdowa) i w największym stopniu kształtuje rozwiązania konstrukcyjno-użytkowe.
Odpowiedź "Planowane przeznaczenie szybu." jest właściwa jako czynnik niemający wpływu na dobór technologii głębienia, ponieważ przeznaczenie determinuje przede wszystkim:
- konstrukcję i układ przedziałów (np. transportowy, drabinowy, rurowy),
- wymagane wyposażenie i urządzenia szybu po zakończeniu robót,
- parametry funkcjonalne wynikające z docelowego użytkowania.
Natomiast o technologii głębienia decydują typowe czynniki "wykonawcze" i geotechniczne:
- "Warunki hydrogeologiczne." – zawodnienie, dopływ wód i ich ciśnienie mogą wymuszać metody specjalne (np. mrożenie górotworu, uszczelnianie/iniekcje), bo bez tego drążenie byłoby niebezpieczne lub niemożliwe.
- "Głębokość szybu." – większa głębokość wpływa na organizację robót, czas realizacji, wymagania dotyczące obudowy oraz trudności techniczne (m.in. transport pionowy, wentylacja robót, odwadnianie).
- "Rodzaj sprzętu, którym przeprowadzone będzie głębienie." – dostępność i możliwości maszyn (np. urządzenia do urabiania, systemy transportu i podsadzki, instalacje do metod specjalnych) ograniczają lub umożliwiają zastosowanie konkretnych rozwiązań technologicznych.
Typową pułapką egzaminacyjną jest mylenie: "do czego szyb będzie służył" z "jak go wykonać w danych warunkach górotworu". W praktyce o metodzie głębienia w pierwszej kolejności przesądzają rozpoznanie geologiczno-hydrogeologiczne i realne warunki wykonywania robót, a dopiero później projektuje się rozwiązania wynikające z docelowego przeznaczenia szybu.
