W obniżonych temperaturach hydratacja cementu przebiega wolniej, dlatego beton wolniej wiąże i wolniej uzyskuje wczesną wytrzymałość. W praktyce technologicznej stosuje się wtedy rozwiązania, które przyspieszają wiązanie i twardnienie lub zwiększają tempo przyrostu wytrzymałości w pierwszych dobach.
Odpowiedź "Chlorek wapnia." jest poprawna, ponieważ chlorek wapnia był (i bywa wskazywany w ujęciu podręcznikowym) jako substancja o działaniu przyspieszającym – pomaga skrócić czas wiązania i poprawić wczesne dojrzewanie betonu w chłodzie.
Pozostałe propozycje nie pasują do celu pytania:
- "Zmielony żużel." to dodatek mineralny (składnik spoiwa) wpływający korzystnie m.in. na wybrane cechy długoterminowe betonu, ale typowo nie jest środkiem do przyspieszania wczesnego dojrzewania w niskiej temperaturze; często wręcz obniża tempo wczesnego przyrostu wytrzymałości.
- "Popiół lotny." również jest dodatkiem mineralnym stosowanym w betonach, lecz z reguły nie służy do przyspieszania wiązania w chłodzie; częstym skutkiem jest spowolnienie wczesnych wytrzymałości (zwłaszcza przy niskich temperaturach).
- "Siarczan wapnia." pełni inną funkcję w układzie cementowym (kojarzoną z regulacją przebiegu reakcji spoiwa), ale nie jest typową odpowiedzią na potrzebę przyspieszenia dojrzewania świeżego betonu w zimnie.
Wskazówka egzaminacyjna: zwracaj uwagę na różnicę między domieszką (zwykle środek chemiczny dozowany w małych ilościach) a dodatkiem mineralnym (np. popiół, żużel), który zmienia skład spoiwa i często działa bardziej "długofalowo". W praktyce zawodowej trzeba też pamiętać, że domieszki zawierające chlorki mogą być ograniczane przy betonie zbrojonym ze względu na ryzyko korozji stali.
