Melodyka to element dzieła muzycznego odnoszący się do horyzontalnego przebiegu dźwięków w czasie: kolejno następujących po sobie wysokości (i zwykle także ich czasów trwania), które tworzą rozpoznawalną linię melodyczną. Opis "horyzontalna sekwencja pojedynczych dźwięków o różnej wysokości" wprost wskazuje właśnie na ten aspekt muzyki.
Harmonika bywa mylona z melodyką, ale dotyczy przede wszystkim ujęcia wertykalnego: współbrzmień, akordów i relacji między dźwiękami brzmiącymi jednocześnie. Jeśli w utworze kilka dźwięków nakłada się w tym samym momencie (np. akord w instrumentach harmonicznych), opisujemy to w kategoriach harmoniki, a nie przebiegu jednej linii.
Rytmika odnosi się do organizacji czasu: wartości rytmicznych, akcentów, metrum, pulsu i podziałów. Rytm może dotyczyć zarówno melodii, jak i akompaniamentu, ale sam w sobie nie definiuje "różnej wysokości" dźwięków, tylko ich rozmieszczenie w czasie.
Agogika obejmuje wykonawcze, ekspresyjne zmiany tempa i jego elastyczne kształtowanie (np. przyspieszenia, zwolnienia). To ważne w interpretacji, lecz nadal nie jest to definicja sekwencji wysokości dźwięków.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w opisie pojawia się "pojedyncze dźwięki" i "różna wysokość" ułożone kolejno w czasie, wybieraj pojęcia związane z linią melodyczną. Gdy mowa o współbrzmieniach lub akordach – o harmonice; gdy o metrum i akcencie – o rytmice; gdy o zmianach tempa – o agogice.
