Aby uzyskać możliwie najdłuższy czas nagrania przy tej samej pojemności nośnika (karta, dysk), trzeba wybrać ustawienie generujące najmniejszy strumień danych, czyli najmniejszy rozmiar pliku na jednostkę czasu.
- MP3, 32 kbps – to kompresja stratna z bardzo niskim bitrate. Niski bitrate oznacza, że na każdą sekundę dźwięku przypada mało danych, więc plik rośnie wolno i można nagrywać długo.
- MP3, 320 kbps – nadal kompresja stratna, ale bitrate jest wysoki (wielokrotnie większy niż 32 kbps), więc pliki są znacznie większe. Przy tej samej pojemności zmieści się krótsze nagranie.
- WAV, 16 bit – w praktyce najczęściej oznacza zapis PCM (bez kompresji). Rozmiar zależy głównie od częstotliwości próbkowania i liczby kanałów, ale co do zasady jest dużo większy niż w MP3, więc czas nagrania będzie krótszy.
- WAV, 24 bit – również typowo PCM bez kompresji, a większa głębia bitowa zwiększa ilość danych na próbkę, czyli dodatkowo powiększa plik względem 16 bit (przy tych samych pozostałych parametrach). To najmniej korzystny wybór, jeśli liczy się wyłącznie długość nagrania.
Wniosek: skoro pytanie każe pominąć jakość, decyduje minimalizacja ilości danych. Spośród podanych opcji najmniej danych na sekundę generuje MP3 32 kbps, więc zapewnia najdłuższy czas nagrania.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się MP3 z różnymi wartościami kbps, a kryterium to "najdłużej", zwykle wygrywa najniższy bitrate.
