W pytaniu kryterium "najtrudniejszy w obróbce" zostało zawężone do oporu przy cięciu i struganiu, czyli do typowej obróbki skrawaniem. W tym ujęciu kluczowe są przede wszystkim twardość i gęstość drewna: im drewno twardsze i bardziej gęste, tym większą siłę trzeba przyłożyć, rośnie obciążenie ostrza, a narzędzia mogą szybciej się tępić.
Odpowiedź "Modrzew" jest poprawna, ponieważ wśród wymienionych gatunków modrzew jest zwykle najgęstszy i najtwardszy, a dodatkowo bywa bardziej żywiczny. W praktyce oznacza to często wolniejszy posuw, konieczność używania bardzo ostrych noży oraz częstsze czyszczenie narzędzi z osadów żywicy.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do przyjętego kryterium:
- "Sosna" to drewno o przeciętnej twardości i gęstości w porównaniu z modrzewiem; zwykle daje mniejszy opór przy skrawaniu i jest uznawane za łatwiejsze w podstawowej obróbce.
- "Świerk" jest na ogół miększy i mniej gęsty, ma też bardziej jednorodną strukturę; dzięki temu w cięciu i struganiu zazwyczaj obrabia się go łatwo.
- "Topola" bywa bardzo miękka, więc mechaniczny opór skrawania jest mniejszy. Może sprawiać problemy z jakością powierzchni (włóknistość, "rwanie" i puszystość), ale to inny aspekt trudności niż opór przy cięciu/struganiu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy oporu skrawania, myśl najpierw o twardości i gęstości. Gdy dotyczy gładkości powierzchni, większe znaczenie ma budowa włókien i technika obróbki.
