Przewodność elektryczna właściwa (konduktywność) opisuje, jak łatwo materiał przewodzi prąd. Jest ona odwrotnością rezystywności: im mniejsza rezystywność, tym większa przewodność. W praktyce oznacza to mniejsze straty, mniejsze spadki napięcia i mniejsze nagrzewanie przy tym samym prądzie.
Odpowiedź "Miedź." jest poprawna, ponieważ miedź należy do najlepszych przewodników elektryczności spośród metali powszechnie używanych w technice. Dlatego wykorzystuje się ją m.in. na żyły przewodów, szyny, złącza i elementy, gdzie ważna jest niska rezystancja.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- "Aluminium." przewodzi prąd dobrze, ale typowo wyraźnie gorzej niż miedź. Z tego powodu przy tej samej obciążalności prądowej często wymaga większego przekroju lub innych rozwiązań konstrukcyjnych.
- "Brąz." to stop (zwykle na bazie miedzi z dodatkami), a domieszki stopowe zazwyczaj zwiększają rezystywność, czyli obniżają przewodność względem czystej miedzi. Brązy wybiera się częściej dla wytrzymałości, sprężystości czy odporności na zużycie, a nie dla maksymalnej przewodności.
- "Stal." ma przewodność znacznie niższą niż miedź i aluminium, bo jest materiałem o dużo większej rezystywności. Stal jest świetna konstrukcyjnie, ale elektrycznie jest słabszym przewodnikiem, więc nie jest wyborem na przewody o małych stratach.
W kontekście robót przy instalacjach gazowych wiedza o przewodności bywa przydatna np. przy doborze elementów połączeń wyrównawczych i uziemień oraz przy ocenie jakości styków (złącza, zaciski). Niska rezystancja połączeń ogranicza nagrzewanie i zmniejsza ryzyko niepożądanych efektów w instalacjach towarzyszących.
