Wielkość "impedancja pętli zwarcia" (często oznaczana jako Zs) opisuje "opór" (w ujęciu impedancyjnym, a więc uwzględniając także składowe wynikające z AC) całej drogi prądu zwarciowego: od źródła zasilania przez przewody do miejsca zwarcia i z powrotem do źródła.
Pomiar tej impedancji wykonuje się testerem pętli zwarcia lub funkcją "loop" w mierniku instalacji. Wynik wykorzystuje się praktycznie do oceny, czy w razie zwarcia popłynie wystarczająco duży prąd, aby w wymaganym czasie zadziałało zabezpieczenie (np. wyłącznik nadprądowy). Dlatego odpowiedź "Impedancję pętli zwarcia." pasuje do przyrządu przeznaczonego do takich testów.
- "Rezystancję izolacji." – to inny rodzaj badania, wykonywany zwykle wyższym napięciem pomiarowym DC przy użyciu miernika rezystancji izolacji (megomomierza). Przyrząd do pętli zwarcia nie jest przeznaczony do tego testu.
- "Prąd upływu." – prądy upływu w instalacji mierzy się typowo cęgami prądowymi (obejmując odpowiedni przewód/wiązkę) albo specjalizowanym miernikiem prądu różnicowego. Tester pętli zwarcia nie jest podstawowym narzędziem do bezpośredniego pomiaru prądu upływu.
- "Chwilową moc obciążenia." – moc chwilową wyznacza się na podstawie pomiaru napięcia i prądu (oraz ewentualnie współczynnika mocy) przyrządami takimi jak watomierz, licznik energii z funkcją pomiaru mocy lub analizator parametrów sieci. Nie jest to funkcja typowego testera pętli zwarcia.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie odwołuje się do ilustracji przyrządu, szukaj cech typowych (gniazdo pomiarowe, oznaczenia "LOOP/Zs", piktogramy RCD/instalacji). Następnie dopasuj funkcję do wielkości: pętla zwarcia ↔ skuteczność wyłączenia, izolacja ↔ stan przewodów, prąd upływu ↔ diagnostyka RCD/usterek, moc ↔ analiza obciążenia.
