Spadek napięcia w instalacji elektrycznej to różnica napięć między początkiem a końcem obwodu zasilającego odbiornik, wynikająca z przepływu prądu przez niezerową impedancję przewodów (oraz ewentualnie innych elementów toru).
Na wartość spadku napięcia wpływają parametry, które zmieniają rezystancję/impedancję żył:
- "Przekrój żył." — im większy przekrój, tym mniejsza rezystancja jednostkowa i mniejszy spadek napięcia przy tym samym prądzie.
- "Rodzaj materiału żyły." — różne materiały mają różną rezystywność (np. miedź i aluminium), co przekłada się na inną rezystancję dla tej samej długości i przekroju.
- "Długość." — im dłuższy przewód, tym większa rezystancja (w przybliżeniu proporcjonalna do długości), a więc większy spadek napięcia.
Natomiast "Rodzaj materiału izolacji." dotyczy głównie bezpieczeństwa użytkowania (wytrzymałości elektrycznej, odporności środowiskowej, temperatury pracy, napięcia znamionowego przewodu). Izolacja nie przewodzi prądu roboczego w normalnych warunkach, więc nie determinuje rezystancji żyły i nie jest czynnikiem, od którego zależy spadek napięcia w torze prądowym.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy spadku napięcia, myśl o parametrach związanych z przewodzeniem prądu (materiał żyły, przekrój, długość, obciążenie), a nie o cechach mechanicznych czy izolacyjnych powłoki.
