KWALIFIKACJA ELE2 - STYCZEŃ 2018 (test 2)

PYTANIE NR 2.
Który z wymienionych przewodów należy zastosować do zasilenia z sieci jednofazowej ruchomego odbiornika, wykonanego w II klasie ochronności?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odbiornik w II klasie ochronności nie wymaga żyły ochronnej PE, więc do zasilania z sieci jednofazowej dobiera się przewód dwużyłowy (L i N) przeznaczony do pracy ruchomej, czyli giętki. Odpowiedź "H03VVH2-F 2×0,75" spełnia ten warunek; pozostałe mają zbędną trzecią żyłę lub są nieodpowiednie konstrukcyjnie.

Pełne wyjaśnienie:

Urządzenie w II klasie ochronności ma ochronę przeciwporażeniową opartą na podwójnej lub wzmocnionej izolacji. W praktyce oznacza to, że urządzenie nie wymaga podłączenia przewodu ochronnego PE tak jak urządzenia w I klasie ochronności. Dlatego przy zasilaniu z sieci jednofazowej wystarczają dwie żyły robocze: fazowa i neutralna.

W pytaniu dodatkowo wskazano, że jest to odbiornik ruchomy. Taki odbiornik w czasie pracy lub użytkowania jest przemieszczany, a przewód jest narażony na zginanie i skręcanie. Z tego powodu stosuje się przewody giętkie (linkowe), przeznaczone do połączeń przyłączeniowych, a nie przewody o żyłach sztywnych typowe dla instalacji stałych.

Odpowiedź "H03VVH2-F 2×0,75" odpowiada idei przewodu przyłączeniowego do lekkich zastosowań, z dwoma żyłami (bez PE) i giętką konstrukcją odpowiednią dla odbiornika ruchomego w II klasie ochronności.

Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe?

  • "H03VV-F 3×0,75" ma trzy żyły, czyli zawiera dodatkową żyłę, którą typowo przeznacza się na przewód ochronny. Dla II klasy ochronności nie jest to wymagane i dobór jest nieadekwatny do założenia zadania.
  • "H05VV-U 2×1,5" jest przewodem o żyłach jednodrutowych (sztywnych), co czyni go niewłaściwym do zastosowań ruchomych, gdzie wymagana jest giętkość i odporność na wielokrotne zginanie.
  • "H05VV-K 3×1,5" mimo że może być giętki, ma trzy żyły, a więc nie odpowiada doborowi dla II klasy ochronności w kontekście zadania (zbędna dodatkowa żyła).

Wskazówka egzaminacyjna: najpierw rozpoznaj klasę ochronności (czy potrzebny jest PE), a potem charakter pracy odbiornika (stały czy ruchomy). Dopiero na końcu porównuj przekroje i szczegóły oznaczenia przewodu.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
II klasa ochronności oznacza, że ochrona przeciwporażeniowa jest zapewniona przez podwójną lub wzmocnioną izolację, a nie przez połączenie z przewodem ochronnym PE. Takie urządzenia zwykle mają wtyczkę bez styku ochronnego i nie wymagają żyły ochronnej w przewodzie zasilającym.
Bo bezpieczeństwo zapewnia izolacja konstrukcyjna (podwójna/wzmocniona), która ma uniemożliwić pojawienie się niebezpiecznego napięcia na dostępnych częściach. W I klasie ochronności rolę zabezpieczenia pełni m.in. PE i samoczynne wyłączenie zasilania; w II klasie PE nie jest elementem wymaganym.
Typowo wystarczą dwie żyły robocze: fazowa (L) i neutralna (N). Dobiera się więc przewód dwużyłowy. Trzecia żyła (ochronna) jest charakterystyczna dla urządzeń w I klasie ochronności, gdzie PE jest wymagany do ochrony przeciwporażeniowej.
Odbiornik ruchomy jest przemieszczany podczas użytkowania, a przewód jest często zginany i skręcany. To wymusza zastosowanie przewodu giętkiego (linkowego) o konstrukcji przyłączeniowej. Przewody sztywne, typowe dla instalacji stałych, mogą szybciej ulegać uszkodzeniom żył i izolacji w takich warunkach.
Nie zawsze. Przekrój dobiera się do prądu obciążenia i warunków pracy, ale w tym typie pytania kluczowe są też: liczba żył (czy potrzebny PE) oraz konstrukcja (giętki do ruchomego odbiornika). Zbyt "mocny" lub nieodpowiedni konstrukcyjnie przewód może być niepraktyczny i niezgodny z założeniem zadania.
Przewód instalacyjny jest przeznaczony głównie do układania na stałe i często ma żyły sztywne. Przewód przyłączeniowy do urządzenia ruchomego powinien być giętki (linkowy), aby wytrzymywał wielokrotne zginanie. Na egzaminie zwracaj uwagę na opisy typu "ruchomy odbiornik" i "przewód giętki".
W praktyce bywa to spotykane (np. z powodów produkcyjnych), ale w zadaniach egzaminacyjnych dobór jest zwykle jednoznaczny: skoro urządzenie jest w II klasie ochronności, nie wymaga PE, więc właściwą odpowiedzią jest przewód dwużyłowy. Trzy żyły sugerują obecność przewodu ochronnego i pasują do I klasy ochronności.
Najczęstsze pomyłki to: automatyczny wybór przewodu 3‑żyłowego do zasilania jednofazowego bez sprawdzenia klasy ochronności, ignorowanie słowa "ruchomy" i wybór przewodu sztywnego, oraz kierowanie się wyłącznie przekrojem. Pomaga schemat: klasa ochronności → liczba żył → giętkość → przekrój.
Gdy jest wykonane w I klasie ochronności, czyli ma dostępne części przewodzące, które w razie uszkodzenia izolacji mogłyby znaleźć się pod napięciem. Wtedy PE jest wymagany, aby zapewnić ochronę przeciwporażeniową (m.in. przez samoczynne wyłączenie zasilania). Dla II klasy ochronności PE nie jest wymagany.
Ucz się "po cechach": liczba żył (czy potrzebny PE), rodzaj pracy (ruchomy = giętki), podstawowe przekroje spotykane w praktyce oraz przeznaczenie przewodu (przyłączeniowy vs instalacyjny). Warto rozwiązywać testy z oznaczeń przewodów i robić krótkie notatki: do czego służy dany typ przewodu.
info

Około 52% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Eksperci podkreślają: "Odbiornik w II klasie ochronności nie wymaga żyły ochronnej PE, więc do zasilania z sieci jednofazowej dobiera się przewód dwużyłowy (L i N) przeznaczony do pracy ruchomej, czyli giętki."

Materiały:

  • Podręczniki i materiały szkolne z działu: ochrona przeciwporażeniowa oraz klasy ochronności
  • Katalogi producentów przewodów (opisy zastosowań przewodów przyłączeniowych do urządzeń ruchomych)
  • Instrukcje serwisowe urządzeń przenośnych (wymagania dla przewodów zasilających)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego