Urządzenie w II klasie ochronności ma ochronę przeciwporażeniową opartą na podwójnej lub wzmocnionej izolacji. W praktyce oznacza to, że urządzenie nie wymaga podłączenia przewodu ochronnego PE tak jak urządzenia w I klasie ochronności. Dlatego przy zasilaniu z sieci jednofazowej wystarczają dwie żyły robocze: fazowa i neutralna.
W pytaniu dodatkowo wskazano, że jest to odbiornik ruchomy. Taki odbiornik w czasie pracy lub użytkowania jest przemieszczany, a przewód jest narażony na zginanie i skręcanie. Z tego powodu stosuje się przewody giętkie (linkowe), przeznaczone do połączeń przyłączeniowych, a nie przewody o żyłach sztywnych typowe dla instalacji stałych.
Odpowiedź "H03VVH2-F 2×0,75" odpowiada idei przewodu przyłączeniowego do lekkich zastosowań, z dwoma żyłami (bez PE) i giętką konstrukcją odpowiednią dla odbiornika ruchomego w II klasie ochronności.
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe?
- "H03VV-F 3×0,75" ma trzy żyły, czyli zawiera dodatkową żyłę, którą typowo przeznacza się na przewód ochronny. Dla II klasy ochronności nie jest to wymagane i dobór jest nieadekwatny do założenia zadania.
- "H05VV-U 2×1,5" jest przewodem o żyłach jednodrutowych (sztywnych), co czyni go niewłaściwym do zastosowań ruchomych, gdzie wymagana jest giętkość i odporność na wielokrotne zginanie.
- "H05VV-K 3×1,5" mimo że może być giętki, ma trzy żyły, a więc nie odpowiada doborowi dla II klasy ochronności w kontekście zadania (zbędna dodatkowa żyła).
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw rozpoznaj klasę ochronności (czy potrzebny jest PE), a potem charakter pracy odbiornika (stały czy ruchomy). Dopiero na końcu porównuj przekroje i szczegóły oznaczenia przewodu.