Połączenie sterownika z modułem komunikacyjnym Ethernet ze switchem wykonuje się w warstwie fizycznej Ethernet. W praktyce, gdy urządzenia mają klasyczne porty miedziane (typowo 8P8C, potocznie RJ-45), stosuje się skrętkę miedzianą (najczęściej UTP lub ekranowane odmiany, zależnie od środowiska przemysłowego) o odpowiedniej kategorii transmisyjnej.
Odpowiedź "UTP kat. 5." wskazuje właśnie na skrętkę przeznaczoną do transmisji danych w sieciach Ethernet. Taki przewód zapewnia wymagane parametry toru (m.in. tłumienie i przesłuchy) dla pracy interfejsu Ethernet na miedzi, w odróżnieniu od kabli przeznaczonych do zupełnie innych standardów.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- "Koncentryczny 75 Ω." – kabel koncentryczny o impedancji 75 Ω jest typowy dla zastosowań RTV/SAT i części systemów wideo. Nie jest standardowym medium dla portów miedzianych Ethernet w switchach przemysłowych/biurowych, więc fizycznie i parametrowo nie odpowiada temu interfejsowi.
- "Profibus 2-żyłowy w oplocie." – przewód PROFIBUS (zwykle dwużyłowa, skręcona para z ekranem) jest projektowany pod wymagania magistrali PROFIBUS (inne poziomy sygnałów, topologia, złącza i terminacja). Nie zastępuje przewodu Ethernet.
- "Profibus 4-żyłowy w oplocie." – podobnie jak powyżej: to okablowanie dedykowane magistrali polowej, a nie łączu Ethernet do switcha. Liczba żył i ekranowanie nie czynią go automatycznie zgodnym z Ethernet.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się Ethernet + switch, domyślnie myśl o skrętce (UTP/FTP/STP) i odpowiedniej kategorii okablowania. Gdy pojawia się PROFIBUS, myśl o przewodzie magistralowym i wymaganiach terminacji oraz dedykowanych złączach.