"Sztywność" charakterystyki mechanicznej n=f(M) opisuje, jak bardzo zmienia się prędkość obrotowa, gdy zmienia się moment obciążenia w pracy stabilnej (w stanie ustalonym po zaburzeniu). Im mniejsza sztywność, tym większy spadek prędkości przy wzroście obciążenia – charakterystyka jest wtedy "miękka".
Odpowiedź "Szeregowy prądu stałego." jest właściwa, ponieważ w silniku szeregowym DC prąd twornika i wzbudzenia jest ten sam (uzwojenie wzbudzenia jest w szeregu). W praktyce powoduje to silną zależność strumienia i momentu od prądu, a w konsekwencji prędkość obrotowa w szerokim zakresie obciążeń potrafi zmieniać się wyraźnie. To właśnie jest typowy przykład napędu o mało sztywnej charakterystyce mechanicznej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- "Synchroniczny." – w idealnym ujęciu prędkość jest związana z częstotliwością zasilania (prędkość synchroniczna), więc przy zmianach momentu w dopuszczalnym obszarze pracy nie obserwuje się tak dużych zmian prędkości jak w silniku szeregowym DC; zamiast tego rośnie kąt obciążenia.
- "Asynchroniczny klatkowy." – prędkość zależy od poślizgu; wraz ze wzrostem obciążenia poślizg rośnie, ale w typowym zakresie pracy stabilnej zmiana prędkości jest zwykle umiarkowana (charakterystyka bardziej "sztywna" niż dla silnika szeregowego DC).
- "Asynchroniczny pierścieniowy." – możliwość dołączania rezystancji w obwodzie wirnika wpływa na przebieg charakterystyki, jednak w standardowym porównaniu typów silników to silnik szeregowy DC jest kojarzony z najbardziej "miękką" charakterystyką (największą zależnością prędkości od obciążenia) w obszarze stabilnym.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w pytaniu pada słowo "najmniej sztywna", szukaj silnika, którego prędkość najbardziej "siada" pod obciążeniem. Z kolei silniki synchroniczne są typowo kojarzone z utrzymywaniem prędkości blisko stałej (w granicach dopuszczalnego obciążenia).
