Współczynnik całkowitych zniekształceń harmonicznych opisuje, jaka część sygnału wyjściowego stanowi suma harmonicznych (składników o częstotliwościach będących wielokrotnościami tonu podstawowego) powstałych wskutek nieliniowości toru audio. W specyfikacjach urządzeń nagłośnieniowych (wzmacniaczy, procesorów, interfejsów, aktywnych monitorów) parametr ten jest najczęściej podawany jako THD (czasem także jako THD+N, gdy uwzględnia się szum).
Odpowiedź "THD" jest poprawna, ponieważ jest to standardowy skrót od angielskiego Total Harmonic Distortion, czyli właśnie "całkowite zniekształcenia harmoniczne" wyrażane zwykle w procentach lub w dB (zależnie od sposobu prezentacji).
- "LPF" nie jest współczynnikiem zniekształceń. Najczęściej oznacza Low-Pass Filter (filtr dolnoprzepustowy), czyli układ/ustawienie ograniczające pasmo od góry. To element kształtowania widma, a nie miara nieliniowości.
- "P" w dokumentacji technicznej bywa skrótem m.in. od mocy (power) lub innym oznaczeniem literowym użytym przez producenta. Samo "P" nie jest rozpoznawalnym, standardowym skrótem parametru "całkowite zniekształcenia harmoniczne".
- "Z" w elektroakustyce i elektrotechnice typowo wiąże się z impedancją (oznaczenie wielkości), np. impedancją wejściową/wyjściową lub impedancją nominalną zestawu. To inny obszar opisu urządzenia niż zniekształcenia harmoniczne.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawia się THD obok skrótów filtrów (LPF/HPF) lub wielkości takich jak impedancja, łatwo rozdzielić je po "kategorii": THD dotyczy jakości/nieliniowości, filtry dotyczą pasma, a impedancja dotyczy obciążenia i dopasowania toru. Taki podział pomaga szybciej eliminować błędne odpowiedzi.
