W zadaniu kluczowe są dwa warunki: trzeba zniszczyć formy wegetatywne i przetrwalnikowe (zarodniki) oraz dotyczy to korpusu ula wykonanego ze styropianu (polistyrenu). Metoda musi więc być jednocześnie skuteczna biologicznie i bezpieczna dla tworzywa.
Poprawna jest odpowiedź "Użycie oparów kwasu octowego lodowatego", ponieważ w praktyce pszczelarskiej opary kwasu stosuje się do dezynfekcji sprzętu wrażliwego na temperaturę i na agresywne alkalia. Gaz/para łatwo dociera do szczelin i zakamarków korpusu, a odpowiednio długa ekspozycja pozwala ograniczyć patogeny także w formach przetrwalnikowych.
Dlaczego pozostałe propozycje są niewłaściwe?
- "Umycie roztworem sody kaustycznej" – środek jest skuteczny dezynfekcyjnie, ale jako silna zasada może uszkadzać styropian; w efekcie ryzykuje się degradację korpusu.
- "Opalanie płomieniem palnika" – metoda typowa dla elementów drewnianych, natomiast dla styropianu jest niedopuszczalna, bo wysoka temperatura prowadzi do stopienia/zwęglenia i trwałego zniszczenia materiału.
- "Umycie gorącą wodą" – jest względnie bezpieczne dla styropianu, ale zwykle nie zapewnia pełnej skuteczności wobec form przetrwalnikowych, które są bardziej odporne niż formy wegetatywne.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: dobór dezynfekcji zależy od materiału. To, co działa i jest bezpieczne dla drewna lub metalu (opalanie, NaOH), może być nieakceptowalne dla styropianu.
