KWALIFIKACJA MED3 + MED14 - STYCZEŃ 2012

PYTANIE NR 23.
Który z wymienionych sposobów postępowania z basenem po podaniu go pacjentowi, zaspokojeniu przez pacjenta potrzeby wydalania i opróżnieniu basenu w toalecie, jest właściwy?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowe postępowanie z basenem po użyciu wymaga dekontaminacji w sposób standaryzowany.
Urządzenie myjąco-dezynfekujące zapewnia jednoczesne mycie i dezynfekcję w kontrolowanych parametrach, co zmniejsza ryzyko zakażeń krzyżowych i ekspozycji personelu.

Pełne wyjaśnienie:

Po użyciu basenu (naczynia sanitarnego) należy traktować go jako sprzęt potencjalnie skażony materiałem biologicznym. Celem jest przerwanie dróg szerzenia się drobnoustrojów oraz ochrona pacjenta i personelu przed zakażeniem krzyżowym.

Odpowiedź "Umieścić w przeznaczonym do tego celu urządzeniu myjąco-dezynfekującym." jest właściwa, ponieważ takie urządzenie realizuje proces w sposób powtarzalny i kontrolowany: łączy etap mycia z dezynfekcją, a parametry (m.in. czas i temperatura oraz sposób dozowania chemii, jeśli jest stosowana) są ustalone programem. Dzięki temu zmniejsza się ryzyko błędów ludzkich i niepotrzebnego kontaktu personelu ze skażonym sprzętem.

Pozostałe propozycje są gorsze, bo opierają się na ręcznych, niespójnych działaniach, które łatwo wykonać niepełnie lub w złej kolejności:

  • "Wypłukać gorącą wodą zdezynfekować i umieścić w brudowniku." – samo płukanie i "dodatkowa" dezynfekcja bez wskazania standardu i kontroli parametrów nie zapewnia powtarzalności. Dodatkowo samo odstawienie do brudownika nie kończy procesu dekontaminacji.
  • "Wypłukać roztworem środka dezynfekującego i umyć gorącą wodą." – taka kolejność bywa błędnie rozumiana; w praktyce kluczowe jest, by proces był zgodny z procedurą i instrukcją produktu, a ręczne przygotowanie roztworu i czasu kontaktu zwiększa ryzyko pomyłek (np. zbyt krótkiego czasu działania).
  • "Umyć ciepłą wodą z detergentem i osuszyć ręcznikiem jednorazowym." – mycie detergentem usuwa zabrudzenia, ale nie musi zapewniać wymaganego poziomu redukcji drobnoustrojów. Osuszanie dodatkowo tworzy etap manipulacji skażonym sprzętem.

W praktyce zawsze należy stosować procedury placówki oraz środki ochrony indywidualnej, a sprzęt wielorazowy opracowywać metodą przewidzianą do tego typu wyrobów. Tam, gdzie jest dostęp, urządzenie myjąco-dezynfekujące jest rozwiązaniem preferowanym ze względu na bezpieczeństwo i standaryzację.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To sprzęt przeznaczony do automatycznego mycia i dezynfekcji naczyń sanitarnych (np. basenów, kaczek) oraz wybranych wyrobów. Proces jest zaprogramowany i kontrolowany, dzięki czemu jest powtarzalny i ogranicza kontakt personelu ze skażonym sprzętem.
Detergent usuwa zabrudzenia, ale nie gwarantuje odpowiedniej redukcji drobnoustrojów. Po kontakcie z materiałem biologicznym potrzebna jest dezynfekcja (zgodna z procedurą), aby ograniczyć ryzyko zakażeń krzyżowych pacjentów i ekspozycji personelu.
Mycie usuwa brud i część mikroorganizmów mechanicznie/chemicznie. Dezynfekcja ma na celu zniszczenie drobnoustrojów do poziomu bezpiecznego dla użytkowania. W opiece medycznej oba etapy powinny być wykonane w sposób standaryzowany.
Praktycznie po każdym użyciu przez pacjenta, ponieważ miał kontakt z wydalinami i może zawierać materiał potencjalnie zakaźny. Dlatego transport i opracowanie powinny odbywać się zgodnie z procedurą higieniczną placówki, najlepiej w brudowniku.
Nie należy tego zakładać. Sama "gorąca woda" nie oznacza kontrolowanego procesu dezynfekcji, bo kluczowe są parametry (czas, temperatura, metoda). Bez standaryzacji łatwo o zbyt krótki czas lub niewłaściwą temperaturę, co obniża skuteczność.
Typowe błędy to: mycie bez dezynfekcji, zbyt krótki czas kontaktu środka dezynfekcyjnego, niewłaściwe stężenie roztworu, zła kolejność etapów oraz zbyt duża liczba manipulacji (np. ręczne wycieranie), które zwiększają ryzyko rozprzestrzenienia skażenia.
Najczęściej w brudowniku lub w wyznaczonym miejscu do dekontaminacji, gdzie są odpowiednie warunki i środki do bezpiecznej pracy. Jeśli placówka ma urządzenie myjąco-dezynfekujące, to jest ono przeznaczone właśnie do takiego opracowania sprzętu sanitarnego.
Zwykle stosuje się rękawiczki jednorazowe, a w razie ryzyka rozchlapania także fartuch ochronny i ochronę oczu/twarzy. Dobór zależy od procedur placówki i oceny ryzyka. Celem jest ograniczenie kontaktu skóry i błon śluzowych z materiałem biologicznym.
Nie zawsze. Trzeba uwzględnić materiał wykonania i zalecenia producenta (instrukcję użytkowania). Niektóre wyroby mogą być jednorazowe albo mieć ograniczenia co do temperatury i chemii. W praktyce stosuje się metodę dekontaminacji przewidzianą dla danego wyrobu.
Warto zapamiętać logikę: po kontakcie z wydalinami liczy się standaryzacja i bezpieczeństwo. Najczęściej poprawne są odpowiedzi odwołujące się do procedury placówki i urządzeń/środków przeznaczonych do dekontaminacji, a nie do przypadkowych domowych sposobów mycia.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 63% zdających egzamin. średnie

Źródła:

  • Centers for Disease Control and Prevention (CDC), "Guideline for Disinfection and Sterilization in Healthcare Facilities" (Rutala, Weber), 2008 (aktualizacje na stronie CDC) – https://www.cdc.gov/infectioncontrol/guidelines/disinfection/ (dostęp: 2026-03-02)
  • World Health Organization (WHO), "Decontamination and reprocessing of medical devices for health-care facilities", 2016 – https://apps.who.int/iris/handle/10665/250232 (dostęp: 2026-03-02)
  • PN-EN ISO 15883 (seria), Myjnie-dezynfektory – wymagania i badania (norma dotycząca urządzeń myjąco-dezynfekujących do wyrobów medycznych)

Materiały:

  • Procedury wewnętrzne placówki dotyczące brudownika i dekontaminacji sprzętu sanitarnego
  • Instrukcja obsługi (IFU) urządzenia myjąco-dezynfekującego stosowanego w danej jednostce
  • Materiały szkoleniowe z kontroli zakażeń i higieny w podmiotach leczniczych

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego