Pytanie dotyczy tego, który surowiec wsadu należy zastosować, aby do szkła wprowadzić tlenek glinu (Al2O3). W technologii szkła poszczególne składniki wsadu dobiera się tak, aby dostarczały określonych tlenków budujących strukturę szkła lub modyfikujących jego właściwości.
Odpowiedź "Skaleń." jest właściwa, ponieważ skalenie (minerały glinokrzemianowe) są powszechnie wykorzystywane jako surowce, które wprowadzają do szkła m.in. Al2O3 (obok SiO2 oraz tlenków alkalicznych zależnie od rodzaju skaleniu). Dodatek Al2O3 zwykle wpływa na poprawę niektórych właściwości użytkowych i technologicznych szkła (np. stabilność chemiczną, zachowanie lepkości), dlatego w praktyce często korzysta się z surowców glinonośnych.
Pozostałe propozycje nie odpowiadają wymaganiu pytania:
- "Sodę." (zwykle węglan sodu) traktuje się jako surowiec dostarczający głównie Na2O, czyli topnik obniżający temperaturę topienia. Nie jest to typowe źródło Al2O3.
- "Boraks." jest surowcem kojarzonym z wprowadzaniem tlenków boru (B2O3) i stosuje się go w recepturach szkła borokrzemowego lub do modyfikacji właściwości. Nie jest podstawowym nośnikiem Al2O3.
- "Dolomit." (węglan wapniowo-magnezowy) wnosi do zestawu przede wszystkim CaO i MgO po rozkładzie termicznym. To stabilizatory/modyfikatory, a nie źródło tlenku glinu.
Wskazówka egzaminacyjna: warto uczyć się mapowania surowiec → wprowadzany tlenek. Gdy w pytaniu pojawia się Al2O3, najczęściej myśli się o surowcach glinonośnych (np. skaleniach), a nie o topnikach (soda) czy stabilizatorach węglanowych (dolomit).
