KWALIFIKACJA BUD12 - WRZESIEŃ 2014

Ściana fundamentowa przenosi obciążenia z budynku na fundament oraz pracuje w strefie narażonej na kontakt z wilgocią gruntu, okresowe zawilgocenie i niekorzystne warunki eksploatacji. Z tego powodu dobierając wyrób do murowanych ścian fundamentowych zwraca się uwagę przede wszystkim na:

• wytrzymałość na ściskanie i sztywność elementu,
• odporność na wilgoć i ograniczoną podatność na degradację w warunkach zawilgocenia,
• praktyczną możliwość wykonania poprawnej izolacji przeciwwilgociowej i połączeń z zaprawą.

Odpowiedź "bloczki z betonu zwykłego" jest właściwa, ponieważ takie elementy są powszechnie stosowane do murowania ścian fundamentowych: są nośne, odporne i przeznaczone do pracy w strefie fundamentów.

Pozostałe propozycje nie są najlepszym wyborem dla ścian fundamentowych w typowym ujęciu egzaminacyjnym:

• "pustaki typu Max" to elementy ceramiczne częściej kojarzone ze ścianami nadziemnymi; ich zastosowanie w fundamentach wymagałoby szczególnej oceny warunków wilgotnościowych i rozwiązań materiałowych, co nie wynika z treści zadania.
• "cegły silikatowe" są wykorzystywane głównie w ścianach nadziemnych; w strefie fundamentów kluczowa staje się trwałość w środowisku wilgotnym oraz dobór właściwych rozwiązań izolacyjnych, a pytanie oczekuje wskazania typowego materiału fundamentowego.
• "bloczki z betonu komórkowego" są lekkie i ciepłe, ale zwykle gorzej sprawdzają się w stałym zawilgoceniu i pod obciążeniem niż elementy z betonu zwykłego, dlatego nie są standardową odpowiedzią dla ścian fundamentowych.

Na egzaminie warto zapamiętać regułę: fundamenty = duża nośność + odporność na wilgoć. Gdy w odpowiedziach pojawiają się elementy z betonu zwykłego, często są one najbardziej typowym wyborem dla ścian fundamentowych.