KWALIFIKACJA HAN3 - CZERWIEC 2019

PYTANIE NR 15.
Który z zacytowanych zbiorów informacji o książkach jest opisem trzeciego stopnia szczegółowości?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Trzeci stopień szczegółowości rozpoznaje się po możliwie pełnym opisie: poza autorem, tytułem, danymi wydawniczymi i opisem fizycznym zawiera też rozbudowane uwagi (np. streszczenie, spisy treści, bibliografię/netografię z zakresem stron) oraz identyfikator ISBN. Taki zestaw elementów ma wskazana pozycja.

Pełne wyjaśnienie:

W opisie bibliograficznym "stopień szczegółowości" dotyczy tego, ile elementów metadanych o dokumencie rejestrujemy. Im wyższy stopień, tym więcej stref i pól opisu jest uzupełnionych, zwłaszcza w części uwag, które dopowiadają zawartość i cechy książki.

Odpowiedź "Recepcja islamu w Polsce: synteza = Reception of islam in Poland : synthesis / Aldona Maria Piwko… – 418 stron; 24 cm. – Streszczenie…, spis treści…, bibliografia, netografia… – ISBN …" spełnia cechy opisu o wysokiej szczegółowości, ponieważ zawiera:

  • podstawowe dane identyfikacyjne: autora, tytuł (również wariant w języku obcym), oznaczenie odpowiedzialności,
  • pełne dane wydawnicze (miejsce/miejsca i wydawców) oraz rok wydania,
  • opis fizyczny (liczba stron i format),
  • rozbudowane uwagi o zawartości: informację o streszczeniu i spisie treści w języku angielskim, obecności bibliografii i netografii wraz z zakresem stron,
  • numer ISBN jako identyfikator.

Pozostałe propozycje wyglądają jak poprawne cytaty, ale są bardziej "zwięzłe": zwykle ograniczają się do danych podstawowych i krótkiego opisu fizycznego oraz ISBN. Brak w nich rozbudowanej strefy uwag (np. informacji o streszczeniach, spisach treści, bibliografii z zakresem stron), która często odróżnia opis bardziej szczegółowy od skróconego.

Dodatkowo jedna z błędnych odpowiedzi zawiera niejednoznaczny dopisek nazwiska na końcu, co może rozpraszać, ale nie zwiększa merytorycznej szczegółowości opisu. Na egzaminie warto stosować strategię: najpierw szukaj uwag o zawartości (streszczenia, bibliografie, indeksy, netografie), a dopiero potem porównuj "techniczną" część opisu (strony, format, ilustracje).

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To poziom "pełności" danych w opisie książki. Im wyższy stopień, tym więcej elementów poza podstawami (autor, tytuł, wydawca, rok) jest dopisanych, zwłaszcza w uwagach o zawartości i cechach dokumentu (np. streszczenie, bibliografia, indeksy).
Zwykle widać go po obecności rozbudowanych informacji dodatkowych: uwag o streszczeniu, spisie treści, bibliografii/netografii, czasem także po dokładniejszych danych wydawniczych. Sam ISBN i liczba stron nie wystarczą; kluczowe są elementy opisujące zawartość.
Bo nie jest to element konieczny w krótkim opisie identyfikacyjnym. Taka uwaga informuje o strukturze i walorach naukowych/źródłowych publikacji oraz ułatwia ocenę przydatności bez sięgania po książkę. To typowy przykład danych "ponad podstawę".
Nie. Długi zapis może wynikać z długiego tytułu lub wielu wydawców, a nie z wyższego stopnia. Najpewniejszym wskaźnikiem są uwagi o zawartości (streszczenia, spisy treści, bibliografie, indeksy) oraz dodatkowe informacje porządkujące rekord.
Najczęściej: autor/autorzy, tytuł i oznaczenie odpowiedzialności, dane wydawnicze (miejsce, wydawca, rok), opis fizyczny (np. strony, ilustracje, format) oraz identyfikator (ISBN). Stopień szczegółowości rośnie, gdy dochodzą rozbudowane uwagi.
Gdy opis ma wspierać dobór treści (informacja bibliograficzna) albo gdy standard opisu przewiduje poziom bardziej szczegółowy. W praktyce takie elementy są bardzo pomocne w katalogach i bazach, bo pozwalają ocenić książkę bez przeglądania całego egzemplarza.
To międzynarodowy znormalizowany numer książki, czyli identyfikator wydania. Ułatwia jednoznaczne rozpoznanie publikacji w sprzedaży i katalogach. Samo podanie ISBN nie przesądza jeszcze o stopniu szczegółowości, ale jest ważnym elementem kompletnego rekordu.
Najczęstsze to: wybór "najdłuższej" odpowiedzi bez analizy, pomijanie strefy uwag, mylenie danych wydawniczych z informacjami o zawartości oraz nieuwaga na końcówki opisu (tam często są streszczenia, bibliografie, indeksy). Warto skanować rekord od myślnika po opis fizyczny.
Weź kilka rekordów z katalogów bibliotek i porównuj, które pola są dodawane w opisach pełniejszych: uwagi, streszczenia, indeksy, seria, szczegółowe dane o zawartości. Następnie spróbuj samodzielnie skrócić opis do wersji podstawowej i znów go rozbudować.
Bywa potrzebny, gdy księgarnia prowadzi rozbudowaną informację o książkach (np. tytuły naukowe, specjalistyczne) i chce wspierać klienta w doborze. Streszczenie, informacja o bibliografii czy spisie treści podnoszą wartość opisu w bazie i zmniejszają liczbę zwrotów.
info

Około 68% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Specjaliści zwracają uwagę: "Taki zestaw elementów ma wskazana pozycja."

Materiały:

  • Podręcznik z podstaw bibliografii i katalogowania stosowany w kształceniu zawodowym (tytuł zależny od szkoły)
  • Instrukcje katalogowania i przykłady opisów w katalogach bibliotek publicznych/akademickich (sekcje pomocy, opisy rekordów)
  • Materiały dydaktyczne o budowie opisu bibliograficznego (strefy opisu, rola uwag, identyfikatory)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego