Pełne uzębienie mleczne (pierwotne) obejmuje 20 zębów: w każdej ćwiartce znajdują się dwa siekacze, jeden kieł oraz dwa trzonowce mleczne. W uzębieniu mlecznym nie występują przedtrzonowce (pojawiają się dopiero w uzębieniu stałym), a zestaw typów zębów jest "krótszy" niż u dorosłych.
W systemie dwucyfrowym FDI dwie cyfry opisują położenie zęba: pierwsza określa ćwiartkę, a druga pozycję zęba w danej ćwiartce. Dlatego poprawne rozpoznanie, czy numer dotyczy uzębienia mlecznego czy stałego, wymaga zrozumienia, jakie zakresy oznaczeń odnoszą się do zębów pierwotnych.
Odpowiedź "47" jest poprawna, ponieważ odnosi się do zęba oznaczanego w praktyce jako element uzębienia stałego (a więc nie jest składnikiem pełnego uzębienia mlecznego).
Pozostałe propozycje ("74", "65", "53") odpowiadają oznaczeniom spotykanym przy opisie zębów mlecznych: są to numery używane do identyfikacji zębów pierwotnych w różnych ćwiartkach łuków. W pełnym uzębieniu mlecznym takie zęby mogą występować, więc nie spełniają warunku pytania.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy numer może dotyczyć uzębienia mlecznego (zestaw 20 zębów i brak przedtrzonowców), a dopiero potem identyfikuj konkretny typ zęba (siekacz/kieł/trzonowiec) na podstawie drugiej cyfry.
