Maska podsieci IPv4 w zapisie kropkowo-dziesiętnym (dot-decimal) jest tylko inną prezentacją 32-bitowego wzorca, który wyznacza granicę między częścią sieciową a częścią hosta.
Kluczowa reguła poprawnej maski: w zapisie binarnym maska składa się z ciągu jedynek (od najbardziej znaczącego bitu), a następnie z ciągu zer. Innymi słowy, nie może wystąpić sytuacja "0 pomiędzy 1" (brak przerwań w jedynkach).
Z tej reguły wynika, że w każdym oktecie maski mogą pojawić się tylko pewne wartości: 0, 128, 192, 224, 240, 248, 252, 254, 255. Są to wartości odpowiadające wzorcom bitowym typu: 10000000, 11000000, 11100000 … aż do 11111111.
Dlaczego 255.255.253.0 nie jest maską? Wystarczy sprawdzić trzeci oktet: 253 w binarnym zapisie to 11111101. W tym wzorcu po pojawieniu się zera (na drugim najmłodszym bicie) występuje jeszcze jedynka (na najmłodszym bicie), co łamie zasadę "najpierw jedynki, potem zera". Taki układ bitów nie może reprezentować poprawnej maski podsieci.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne (czyli jednak są maskami)?
- 255.255.192.0: oktet 192 to 11000000, czyli poprawny prefiks (dwie jedynki, potem zera).
- 255.255.0.0: to klasyczna maska z dwoma pełnymi oktetami jedynek, dalej same zera.
- 255.255.254.0: oktet 254 to 11111110, czyli ciąg jedynek i jedno zero na końcu (poprawne).
Na egzaminie najszybciej jest zapamiętać listę dozwolonych wartości oktetu maski. Jeśli pojawia się inna liczba (np. 253), to jest to sygnał, że zapis nie opisuje maski podsieci.
