KWALIFIKACJA BUD16 + BUD17 - CZERWIEC 2020

PYTANIE NR 22.
Który zapis umieszczony na tablicy orientacyjnej określający odległość poziomą mierzoną w metrach pomiędzy płaszczyzną tablicy i widocznym na powierzchni terenu elementem uzbrojenia gazociągu, jest prawidłowy ze względu na dokładność?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odległość pozioma na tablicy orientacyjnej powinna być podana w metrach z dokładnością do 0,1 m, czyli z jednym miejscem po przecinku.
Dlatego poprawny jest zapis 1,2. Wartość 1 nie spełnia wymaganej dokładności, a 1,21 i 1,211 mają nadmierną liczbę miejsc po przecinku.

Pełne wyjaśnienie:

Tablice orientacyjne służą do trwałego, naziemnego oznakowania przebiegu gazociągu oraz punktów charakterystycznych (np. zaworów, odwadniaczy, sączków węchowych czy punktów pomiarowych). Jedną z kluczowych informacji na tablicy jest odległość pozioma mierzona w metrach między płaszczyzną tablicy a widocznym na powierzchni terenu elementem uzbrojenia.

Zgodnie z wymaganiami technicznymi przyjęta jest dokładność zapisu do 0,1 m. W praktyce oznacza to, że na tablicy należy stosować zapis z jednym miejscem po przecinku (np. 1,2 m; 3,5 m; 10,8 m). To ujednolicenie jest ważne: zapewnia czytelność i porównywalność informacji w terenie oraz ogranicza ryzyko błędnej lokalizacji uzbrojenia podczas eksploatacji lub robót ziemnych.

Dlaczego poprawna jest odpowiedź "1,2"?
Ma dokładnie jedno miejsce po przecinku, więc odpowiada dokładności 0,1 m. Taki zapis spełnia wymagany format i jest wystarczająco precyzyjny do celów terenowych.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

  • "1" – brak części dziesiętnej, czyli zapis nie spełnia wymagania dokładności do 0,1 m (nie jest to format z jednym miejscem po przecinku).
  • "1,21" – dwa miejsca po przecinku oznaczają dokładność 0,01 m, czyli zapis jest zbyt dokładny względem wymagań. Standard wymaga ujednoliconego formatu, nie "maksymalnej" liczby cyfr.
  • "1,211" – trzy miejsca po przecinku (0,001 m) również są nadmierne i niezgodne z wymaganym sposobem zapisu.

Wskazówka egzaminacyjna: zwracaj uwagę na sformułowania typu "ze względu na dokładność" – często chodzi nie o to, co da się zmierzyć, tylko jak wolno to zapisać na urządzeniu/oznaczeniu zgodnie z wymaganiami technicznymi.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Tablica orientacyjna to trwałe naziemne oznakowanie trasy gazociągu i jego punktów charakterystycznych (np. zaworu, odwadniacza). Ułatwia służbom eksploatacyjnym lokalizację uzbrojenia oraz zwiększa bezpieczeństwo robót ziemnych, bo wskazuje, gdzie pod ziemią znajduje się infrastruktura.
Stosuje się dokładność do 0,1 m, czyli zapis z jednym miejscem po przecinku. Przykładowo poprawne będą wartości typu 1,2 m albo 10,8 m. Zapis bez części dziesiętnej lub z dwoma/trzema miejscami po przecinku nie spełnia wymaganego formatu.
Na tablicy liczy się zgodność z wymaganym formatem zapisu, a nie maksymalna możliwa precyzja. Wymagana jest dokładność 0,1 m (jedno miejsce po przecinku). Dwa miejsca po przecinku (0,01 m) to nadmiar informacji i brak ujednolicenia, co może utrudniać odczyt w terenie.
Nie, jeśli wymagany jest zapis z dokładnością do 0,1 m. Liczba całkowita (np. 1) nie spełnia kryterium jednego miejsca po przecinku. W praktyce oczekuje się zapisu w metrach z częścią dziesiętną, np. 1,2 m, aby zachować jednolity standard i właściwą czytelność.
To odległość mierzona w poziomie (rzut poziomy) między płaszczyzną tablicy a widocznym na powierzchni elementem uzbrojenia lub punktem odniesienia związanym z gazociągiem. Informacja ta pomaga odszukać podziemny element, gdy tablica jest zamontowana np. na ogrodzeniu lub ścianie.
Najczęstsze błędy to: brak miejsca po przecinku (np. 1 zamiast 1,2) oraz nadmierna liczba miejsc po przecinku (np. 1,21 lub 1,211). Często wynika to z mylenia dokładności pomiaru z dokładnością zapisu wymaganej przez standard tablic.
Na tablicy spotyka się m.in. napis GAZ, oznaczenie typu punktu/uzbrojenia (np. zawór, odwadniacz), a także dane identyfikujące odcinek sieci (np. średnicę nominalną). Zakres pól i oznaczeń zależy od wymagań technicznych, ale cel jest stały: jednoznaczna identyfikacja w terenie.
Dane z tablic wykorzystuje się podczas przeglądów, konserwacji, lokalizacji armatury, usuwania awarii oraz przy nadzorze robót ziemnych w pobliżu sieci. Odczyt odległości poziomej ułatwia szybkie znalezienie uzbrojenia bez zbędnych wykopów próbnych i ogranicza ryzyko uszkodzeń.
Ujednolicona dokładność (0,1 m) zapewnia czytelność i porównywalność informacji w całej sieci. Zbyt mała dokładność utrudnia lokalizację, a zbyt duża może sugerować pewność, której w warunkach terenowych nie da się utrzymać. Standardowy zapis zmniejsza ryzyko pomyłek przy pracy w terenie.
Ucz się "co i w jakim formacie" musi się znaleźć na tablicy: nazwy pól, typowe oznaczenia oraz wymaganą dokładność zapisu (np. 0,1 m dla odległości). Trenuj na przykładach: wybieraj poprawny zapis liczby i rozpoznawaj, kiedy odpowiedź jest zbyt mało lub zbyt dokładna.
info

Statystycznie 65% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że odległość pozioma na tablicy orientacyjnej powinna być podana w metrach z dokładnością do 0,1 m, czyli z jednym miejscem po przecinku.Dlatego poprawny jest zapis 1,2.

Źródła:

  • Standard Techniczny IGG ST-IGG-1004:2023 "Gazociągi. Tablice orientacyjne. Wymagania i badania", wymaganie: zapis odległości poziomej w metrach z dokładnością do 0,1 m
  • Norma branżowa BN-80 8975-02.02 (historyczna; wskazana jako poprzedzająca standard IGG ST-IGG-1004:2023 w kontekście tablic orientacyjnych gazociągów)

Materiały:

  • Standard Techniczny IGG ST-IGG-1004:2023 "Gazociągi. Tablice orientacyjne. Wymagania i badania"
  • Materiały szkoleniowe operatorów sieci gazowych dotyczące oznakowania infrastruktury i uzbrojenia
  • Instrukcje eksploatacji sieci gazowych (wewnętrzne procedury przedsiębiorstw gazowniczych) dotyczące znakowania i identyfikacji armatury w terenie

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego