Aby uzyskać maksymalną prędkość wsuwania tłoczyska w siłowniku pneumatycznym, kluczowe jest nie tylko szybkie doprowadzenie powietrza do właściwej komory, ale przede wszystkim jak najszybsze odprowadzenie (odpowietrzenie) powietrza z komory przeciwnej. Jeżeli powietrze wylotowe musi wracać przez zawór rozdzielający i długie przewody, pojawiają się straty ciśnienia i rośnie przeciwciśnienie, które hamuje ruch tłoka.
Rozwiązaniem jest odpowiedni dobór elementu wpiętego pomiędzy wyjście zaworu rozdzielającego a króciec siłownika: zawór szybkiego spustu. Taki zawór umożliwia bezpośrednie odpowietrzenie komory siłownika do atmosfery (zwykle przez duży przekrój wylotu) w momencie, gdy w danej linii pojawia się warunek do opróżnienia. Dzięki temu:
- skraca się droga przepływu powietrza wylotowego,
- zmniejsza się dławienie w przewodach i w rozdzielaczu,
- maleje przeciwciśnienie po stronie wylotu,
- realnie rośnie prędkość ruchu siłownika (tu: wsuwania tłoczyska).
Odpowiedź "Dławiąco-zwrotny" jest nieprawidłowa, bo ten element służy do regulacji przepływu w jednym kierunku (dławienie) i swobodnego przepływu w drugim. W praktyce jest to narzędzie do ustawiania prędkości (często jej ograniczania), a nie do osiągania maksimum.
Odpowiedź "Dławiący" także nie pasuje: zawór dławiący wprowadza stałe lub regulowane przewężenie, które zwiększa opory przepływu. To typowy sposób zmniejszania prędkości i wygładzania ruchu, ale kosztem czasu cyklu.
Odpowiedź "Zwrotny" jest błędna, ponieważ zawór zwrotny jedynie wymusza jednokierunkowy przepływ. Nie zapewnia szybkiego odpowietrzenia ani nie usuwa wąskich gardeł na wylocie – sam z siebie nie zwiększa maksymalnej prędkości wsuwania.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się hasło "maksymalna prędkość" i element ma być wpięty blisko siłownika po stronie wylotu, bardzo często chodzi właśnie o zawór szybkiego spustu, który skraca drogę ujścia powietrza i redukuje przeciwciśnienie.
