Przy układaniu zestawu obiadowego (zupa + drugie danie + napój) jedną z kluczowych zasad jest urozmaicanie: składników, dodatków warzywnych, barw, smaków oraz technik obróbki. Dzięki temu posiłek jest atrakcyjniejszy sensorycznie i ogranicza ryzyko powtarzania tych samych surowców w krótkim odstępie.
W zestawie: zupa kalafiorowa, ryba smażona, ziemniaki puree, kalafior z wody, kompot z jabłek występuje wyraźne powtórzenie kalafiora – raz jako główny składnik zupy, drugi raz jako dodatek warzywny do drugiego dania. Taki układ obniża różnorodność posiłku i jest klasycznym przykładem błędu w planowaniu jadłospisu (monotonia surowcowa).
Pozostałe zestawy są bardziej zróżnicowane pod względem doboru warzyw i dodatków:
- Rosół + pieczeń wołowa + ziemniaki + buraczki – warzywa i dodatki nie powtarzają się wprost; zupa ma inny profil niż dodatek warzywny do drugiego dania.
- Krem z dyni + kotlet mielony + puree + surówka z kapusty – zupa i surówka opierają się na różnych surowcach, co zwiększa urozmaicenie.
- Zupa jarzynowa + pierś z kurczaka + ziemniaki + mizeria – mimo prostego napoju, zestaw zachowuje różnorodność dodatków i surowców.
W praktyce, aby poprawić wadliwy zestaw, wystarczy zamienić dodatek warzywny (np. kalafior z wody) na inne warzywo lub surówkę, tak aby uniknąć powtórzeń głównych składników i uzyskać lepszą równowagę smaków i barw.
