W typowym modelu TCP/IP komunikacja klienta (hosta) z serwerem WWW po wpisaniu adresu w przeglądarce opiera się na stosie protokołów, gdzie każdy protokół realizuje zadania swojej warstwy.
- HTTP to protokół warstwy aplikacyjnej używany do wymiany żądań i odpowiedzi WWW (np. pobranie dokumentu HTML, CSS, obrazów).
- TCP to protokół warstwy transportowej. Zapewnia zestawienie połączenia, numerację segmentów, retransmisje i kontrolę przepływu, co jest charakterystyczne dla klasycznego działania HTTP/1.1 i HTTP/2.
- IP to protokół warstwy internetowej. Odpowiada za adresowanie hostów i przekazywanie pakietów pomiędzy sieciami (routing).
Dlatego zestaw "HTTP, TCP, IP" poprawnie opisuje komunikację WWW w klasycznym ujęciu: dane aplikacyjne HTTP są enkapsulowane w segmentach TCP, a te w pakietach IP.
Dlaczego pozostałe propozycje nie pasują?
- "HTTP, UDP, IP" jest mylące, ponieważ HTTP historycznie i najczęściej w nauczaniu podstaw działa nad TCP. UDP nie zapewnia mechanizmów połączeniowych i niezawodności w taki sposób jak TCP.
- "FTP, UDP, IP" jest błędne, bo FTP to inna usługa (transfer plików), a nie protokół WWW. Dodatkowo FTP w klasycznym ujęciu bazuje na TCP, nie na UDP.
- "HTTP, ICMP, IP" jest błędne, ponieważ ICMP służy głównie do diagnostyki i komunikatów kontrolnych sieci (np. echo w ping), a nie do przenoszenia treści stron WWW.
W nauce do egzaminu warto zapamiętać zasadę: WWW = HTTP (aplikacja) + TCP (transport) + IP (internet). Jeśli pojawiają się wątpliwości z nowymi technologiami, rozróżniaj "typowy stos podstawowy" od wariantów (np. innych wersji HTTP) i czytaj uważnie, o co dokładnie pyta zadanie.
