Kluczowe jest rozróżnienie między aktywami obrotowymi i aktywami trwałymi. Aktywa obrotowe to ta część majątku jednostki, która jest przeznaczona do wykorzystania, sprzedaży lub spieniężenia w relatywnie krótkim okresie działalności. W praktyce obejmują przede wszystkim:
- zapasy – np. materiały, produkcja w toku (produkcja niezakończona) oraz wyroby gotowe,
- inwestycje krótkoterminowe – w tym środki pieniężne w kasie i na rachunkach bankowych.
Dlatego poprawny jest taki zestaw, który składa się wyłącznie z zapasów oraz środków pieniężnych (lub innych krótkoterminowych składników obrotowych). Wskazane w kluczu elementy: materiały, wyroby gotowe, produkcja niezakończona i środki pieniężne na rachunku bankowym spełniają tę definicję.
Typowe pułapki w podobnych zadaniach polegają na domieszaniu do zestawu składników z aktywów trwałych, np. środków trwałych (maszyn, budynków), wartości niematerialnych, inwestycji długoterminowych lub należności długoterminowych. Takie pozycje "psują" zestaw, bo przestaje on należeć wyłącznie do aktywów obrotowych. Jeśli wśród odpowiedzi pojawiają się należności lub inwestycje, trzeba zwrócić uwagę na to, czy są one krótkoterminowe; samo brzmienie nazwy bez określenia terminu może być mylące.
Wskazówka egzaminacyjna: przy każdym składniku zadaj sobie pytanie: czy zostanie zużyty/sprzedany/spieniężony w krótkim okresie? Jeśli odpowiedź brzmi "nie" albo "raczej w długim", to nie jest to aktywo obrotowe.
