Gleby lekkie (często piaszczyste) zwykle mają mniejszą pojemność wodną i sorpcyjną oraz szybciej ulegają przesuszeniu. W praktyce planując zmianowanie na takim stanowisku, wybiera się gatunki, które:
- mają relatywnie mniejsze wymagania glebowe,
- lepiej znoszą okresowe niedobory wody,
- pozwalają utrzymać żyzność i ograniczać presję chorób oraz chwastów.
Odpowiedź "Ziemniaki - owies - łubin wąskolistny - żyto." jest właściwa, ponieważ zawiera gatunki powszechnie uznawane za lepiej dostosowane do lżejszych stanowisk: żyto i owies należą do zbóż o niższych wymaganiach, a łubin wąskolistny jest rośliną strączkową dobrze radzącą sobie na słabszych glebach i wspierającą zmianowanie przez korzystny wpływ na stanowisko. Ziemniaki również bywają uprawiane na glebach lżejszych (w praktyce przy odpowiedniej agrotechnice i nawożeniu).
Pozostałe zestawy zawierają gatunki typowo bardziej wymagające lub charakterystyczne dla stanowisk lepszych, przez co są mniej typowe dla zmianowania na glebach lekkich:
- "Kukurydza na ziarno - pszenica jara - bobik - pszenżyto." – kukurydza na ziarno oraz bobik są zazwyczaj bardziej wrażliwe na niedobory wody i wymagają lepszych warunków glebowych, co ogranicza ich przydatność na glebach lekkich.
- "Ziemniaki - jęczmień jary - koniczyna czerwona - pszenżyto." – koniczyna czerwona ma wyższe wymagania siedliskowe i częściej preferuje gleby bardziej zasobne i wilgotniejsze; całość zestawu jest więc mniej typowa dla gleb lekkich.
- "Buraki cukrowe - jęczmień jary - rzepak ozimy - pszenica ozima." – buraki cukrowe, rzepak ozimy i pszenica ozima należą do roślin o wysokich wymaganiach glebowych; na glebach lekkich częściej zawodzą plonowaniem.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy gleb lekkich, najpierw odrzuć zestawy z roślinami bardzo wymagającymi (np. buraki cukrowe, rzepak, pszenica), a następnie wybierz układ z gatunkami tolerującymi słabsze stanowiska i uzupełniony o roślinę poprawiającą stanowisko.
