W oprawach bezramkowych (często nazywanych wierconymi) soczewka pełni jednocześnie funkcję elementu konstrukcyjnego, do którego mocuje się mostek i zauszniki za pomocą tulejek, śrub lub innych łączników. W praktyce oznacza to, że podczas montażu i późniejszego dopasowania okularów koryguje się przede wszystkim elementy oprawy, a nie "ustawia" samą soczewkę przy pomocy cęgów.
Odpowiedź "Do regulacji soczewek." jest właściwa, ponieważ soczewki powinny być zamontowane zgodnie z wykonanymi otworami i elementami mocującymi; nie jest to część procesu realizowana poprzez doginanie cęgami. Nieprawidłowe "regulowanie soczewek" narzędziami mogłoby prowadzić do uszkodzeń (zarysowań, wyszczerbień krawędzi, naprężeń).
Pozostałe odpowiedzi opisują zastosowania narzędzi, które w pracy z oprawami bezramkowymi są logiczne i spotykane:
- "Do regulacji mostków." – mostek (zwłaszcza metalowy) bywa doginany dla uzyskania właściwego rozstawu i ułożenia na nosie.
- "Do modelowania zauszników." – zauszniki kształtuje się, aby zapewnić stabilne i komfortowe podparcie na uszach; do tego używa się narzędzi do doginania.
- "Do ściągania przyssawek." – przyssawki są narzędziem pomocniczym do chwytania i bezpiecznego manipulowania soczewką; ich zdejmowanie lub poprawianie chwytu może być realizowane narzędziami pomocniczymi.
Na egzaminie warto myśleć kategoriami: co jest elementem regulowanym w okularach (mostek, zauszniki, ustawienie oprawy na twarzy), a co jest elementem montowanym (soczewka jako część mocowana, a nie doginana). To ułatwia wybór narzędzia właściwego do danej czynności.
