Kosztorys (budżet) filmu fabularnego w rozumieniu kosztorysu produkcyjnego służy zaplanowaniu i kontroli wydatków, które są niezbędne, aby film powstał i został dostarczony jako gotowy materiał (np. master/DCP). Obejmuje więc koszty od preprodukcji (przygotowania) przez produkcję zdjęciową aż po postprodukcję (montaż, dźwięk, korekcja barwna, itp.).
Dystrybucja jest natomiast odrębnym etapem eksploatacji dzieła: dotyczy wprowadzania filmu na rynek i dotarcia do widza. Zawiera typowo działania marketingowe, kampanie promocyjne, przygotowanie i obsługę kopii/dostaw, koszty związane z obsługą kin czy premiery. Z tego powodu nie jest to pozycja, którą standardowo ujmuje się w kosztorysie produkcyjnym – często jest finansowana i planowana osobno, nierzadko przez podmiot dystrybucyjny.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne (czyli: należy je ujmować w kosztorysie produkcyjnym)?
- Koszty wynajmu obiektów – to typowa pozycja produkcyjna, bo lokacje/obiekty są potrzebne do realizacji zdjęć i przygotowań.
- Usługi obcych przedsiębiorstw – w praktyce produkcyjnej często zleca się na zewnątrz transport, catering, elementy postprodukcji, usługi techniczne czy specjalistyczne prace, co stanowi koszty produkcji.
- Delegacje – przejazdy, diety i noclegi ekipy podczas przygotowań i zdjęć są bezpośrednio związane z realizacją filmu, więc powinny znaleźć się w kosztorysie.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą zasadę: produkcja = wytworzenie materiału, a dystrybucja = wprowadzenie na rynek. To rozdzielenie ułatwia planowanie finansowania oraz rozliczanie kosztów między producentem a dystrybutorem.
