System sygnalizacji to mechanizm wymiany informacji sterujących (np. zestawienie/zwolnienie połączenia, obsługa usług, procedury mobilności), odrębny od samej transmisji głosu lub danych. W sieciach komórkowych generacji 2 (GSM/2G) istotna część sygnalizacji w części rdzeniowej była historycznie oparta o rodzinę rozwiązań SS7, wykorzystywaną również w sieciach telefonicznych.
Odpowiedź "SS7" jest właściwa, ponieważ SS7 opisuje standardowy system sygnalizacyjny używany do wymiany informacji sterujących pomiędzy elementami sieci. W praktyce, na bazie SS7 realizowano protokoły i procedury potrzebne m.in. do obsługi mobilności abonenta oraz usług w sieci rdzeniowej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- "R2" to nazwa kojarzona z klasycznymi systemami sygnalizacji międzystacyjnej w telekomunikacji stacjonarnej, a nie z typowym mechanizmem sygnalizacji w rdzeniu sieci GSM/2G.
- "R1" analogicznie nie jest właściwym określeniem systemu sygnalizacji dla GSM/2G; może prowadzić do błędu przez podobieństwo zapisu do innych standardów/interfejsów.
- "HDB3" nie jest systemem sygnalizacji, tylko sposobem kodowania linii (warstwa fizyczna) używanym w transmisji cyfrowej. Kod linii odpowiada za reprezentację bitów w sygnale, a nie za komunikaty sterujące zestawianiem usług.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli odpowiedź opisuje kod linii lub format sygnału, zwykle nie jest to "system sygnalizacji". Sygnalizacja dotyczy komunikatów sterujących (procedury, stan połączenia, rejestracja), a nie samego sposobu przesyłania bitów.
