Opis "łącza optyczne w części szkieletowej oraz łącza miedziane współosiowe jako łącza końcowe" odpowiada architekturze HFC (Hybrid Fiber-Coaxial). W praktyce oznacza to, że duża część trasy (zwłaszcza od węzła/operatora do punktów dystrybucyjnych) realizowana jest światłowodem, natomiast do budynków i lokali abonentów sygnał może być doprowadzany kablem koncentrycznym, czyli współosiowym. Taki podział mediów jest charakterystyczny dla sieci telewizji kablowej i usług szerokopasmowych realizowanych na infrastrukturze kablowej.
Odpowiedź "ISDN" jest niepoprawna, ponieważ ISDN opisuje cyfrową sieć z integracją usług, a nie konkretną hybrydową architekturę "światłowód + koncentryk" w modelu szkielet–abonent. To inny obszar pojęciowy (usługi/komutacja/warstwa logiczna), a nie nazwa tej topologii dostępowej.
Odpowiedzi "HDSL" i "ADSL" również nie pasują do opisu. Są to technologie z rodziny xDSL, kojarzone z transmisją po parach miedzianych (zwykle skrętka telefoniczna), a nie po kablu współosiowym. W pytaniu kluczowe jest słowo "współosiowe", które jednoznacznie wskazuje na koncentryk, a to kieruje do HFC.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści widzisz jednocześnie światłowód i koncentryk w kontekście podziału na część sieci i "łącze końcowe", myśl o nazwach typu "hybrid" oraz o sieciach kablowych. Gdy mowa o parze miedzianej i odmianach DSL (asymetryczne/symetryczne), wtedy rozważ ADSL/HDSL.