W doborze operacji wykończających kluczowe jest rozpoznanie, co ma się stać z arkuszem po druku i jakie cechy wyrobu to sugerują. Jeśli produkt ma być zginany (np. element z kartonu, okładka, prosty wyrób opakowaniowy), typową operacją przygotowującą jest bigowanie. Bigowanie wykonuje się po to, aby wskazać i ułatwić linię zgięcia: zgięcie jest wtedy równe, estetyczne, a ryzyko pękania warstwy farby lub pękania włókien papieru/kartonu wzdłuż zgięcia jest mniejsze.
Drugą naturalną operacją jest okrawanie, czyli doprowadzenie produktu do właściwego wymiaru końcowego. Po druku arkusze zwykle mają formaty brutto, marginesy technologiczne lub nadmiary, które należy usunąć. Okrawanie zapewnia równe krawędzie i zgodność z wymaganym formatem netto.
- Kaszerowanie polega na łączeniu warstw (np. zadrukowanego arkusza z tekturą) w celu usztywnienia; nie jest to domyślny etap dla każdego wyrobu i wymaga przesłanek, że produkt ma być wielowarstwowy.
- Cięcie jest pojęciem ogólnym, natomiast w kontekście gotowego wyrobu częściej wskazuje się okrawanie jako doprowadzenie do formatu końcowego (zwykle z kilku stron).
- Perforowanie wykonuje się, gdy potrzebna jest linia łatwego odrywania (kupony, odcinki); jeśli wyrób nie ma funkcji odrywania, perforacja jest zbędna.
- Klejenie i zszywanie to operacje łączenia elementów (np. oprawy, broszury). Jeżeli produkt jest pojedynczym elementem przeznaczonym do zgięcia i docięcia, nie ma potrzeby łączenia.
- Złamywanie (falcowanie) dotyczy składania arkuszy, typowo dla ulotek i składek z papieru; przy kartonie kluczowe bywa wcześniejsze bigowanie, bo samo zaginanie bez bigu może dać pęknięcia i brzydką krawędź zgięcia.
Dlatego zestaw "Bigowania, okrawania" najlepiej odpowiada sytuacji, w której wyrób wymaga przygotowania linii zgięcia oraz doprowadzenia do wymiaru końcowego, bez operacji łączenia, oklejania czy wykonywania nacięć odrywanych.
