Skrót ACL oznacza Access Control List, czyli listę (zestaw) reguł kontroli dostępu. W praktyce sieciowej ACL jest mechanizmem, który służy do filtrowania ruchu: urządzenie (np. ruter lub przełącznik warstwy 3) porównuje pakiety z kolejnymi regułami i na tej podstawie podejmuje decyzję, czy dany ruch ma być dozwolony, czy zablokowany.
- Dlaczego ACL jest poprawne? Bo opis "zestaw reguł filtrujących ruch w sieci" odpowiada istocie działania ACL: reguły definiują kryteria (np. źródło/cel, protokół, port) i akcję (zezwól/zabroń).
Pozostałe odpowiedzi są mylące, bo dotyczą innych obszarów:
- QoS (Quality of Service) to mechanizmy zarządzania jakością usług: kolejkowanie, priorytety, ograniczanie pasma. QoS może wpływać na opóźnienia lub przepustowość, ale nie jest "listą reguł dostępu" służącą do blokowania/zezwalania w sensie bezpieczeństwa.
- PoE (Power over Ethernet) dotyczy dostarczania zasilania urządzeniom (np. punktom dostępowym, telefonom IP) tym samym przewodem Ethernet. To nie jest filtracja ruchu, tylko zasilanie.
- VLAN (Virtual LAN) służy do logicznej segmentacji sieci na oddzielne domeny rozgłoszeniowe. VLAN ogranicza rozgłoszenia i porządkuje topologię, ale sam w sobie nie jest zestawem reguł filtrujących; filtrowanie między VLAN-ami realizuje się typowo routowaniem i/lub ACL.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się "reguły", "zezwalanie/blokowanie", "filtrowanie", to najczęściej chodzi o ACL albo zaporę. Gdy jest mowa o "priorytecie ruchu" i "opóźnieniach" – to QoS, a gdy o "podziale sieci na segmenty" – VLAN.
