Stycznik sterujący silnikiem trójfazowym musi mieć trzy tory główne do załączania faz L1, L2, L3. W schematach oznacza to 3 styki główne typu NO (normalnie otwarte), które po zadziałaniu cewki zamykają obwód mocy.
W treści zadania kluczowe jest jednak dodatkowe wymaganie: silnik ma być trwale załączany przyciskiem monostabilnym z zestykiem NO. Przycisk monostabilny działa tylko podczas nacisku, więc po jego puszczeniu obwód sterowania wróciłby do stanu spoczynkowego. Aby urządzenie pracowało dalej, stosuje się układ samopodtrzymania.
Samopodtrzymanie realizuje się przez włączenie styku pomocniczego NO stycznika równolegle do przycisku START (NO). Po naciśnięciu START cewka stycznika zadziała, a wtedy styk pomocniczy NO zamknie się i "podtrzyma" zasilanie cewki nawet po zwolnieniu przycisku.
Z tego wynika wymagana liczba zestyków: 3 NO (główne) + 1 NO (pomocniczy do samopodtrzymania) = 4 NO. Odpowiedź "Symbolem 4." jest poprawna, bo przedstawia stycznik mający cztery zestyki NO.
- "Symbolem 2." jest błędne, ponieważ zawiera styk NC zamiast NO; styk NC w stanie spoczynku jest zwarty i nie spełnia roli podtrzymania równoległego do START w typowym układzie.
- "Symbolem 3." jest błędne, bo ma przewagę styków NC; nie odpowiada wymaganiu trzech torów mocy NO dla silnika trójfazowego.
- "Symbolem 1." jest błędne, ponieważ wszystkie stykI są typu NC, co nie odpowiada ani torom głównym silnika, ani układowi samopodtrzymania.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze rozdziel wymagania na obwód mocy (ile faz/tórów ma silnik) oraz obwód sterowania (czy jest samopodtrzymanie, STOP, sygnalizacja). To ułatwia dobór liczby i rodzaju zestyków.
