Narzędzie pathping służy do diagnostyki połączeń w sieciach IP, szczególnie wtedy, gdy trzeba jednocześnie:
- ustalić, przez jakie węzły (routery/bramy) przechodzą pakiety do celu,
- ocenić jakość transmisji na trasie, w tym straty pakietów.
To ważne w sieci rozległej (WAN), gdzie problem może występować nie na końcu połączenia, lecz na jednym z odcinków pośrednich. Pathping typowo wykonuje etap ustalenia trasy, a następnie zbiera statystyki dla kolejnych przeskoków, co pozwala wskazać miejsce, w którym pojawiają się straty.
Odpowiedź 'netsh' jest niepoprawna, ponieważ to narzędzie służy przede wszystkim do konfiguracji i zarządzania elementami sieci w systemie (np. interfejsami, stosami protokołów, zaporą), a nie do raportowania trasy i strat pakietów w sposób wymagany w pytaniu.
Odpowiedź 'ping' jest niepoprawna, bo ping sprawdza osiągalność hosta i mierzy czasy odpowiedzi oraz straty, ale nie pokazuje trasy przez kolejne węzły. Spełnia więc tylko część wymagań (statystyka pakietów), bez diagnostyki ścieżki.
Odpowiedź 'traceroute' (lub jego odpowiedniki w różnych systemach) służy do śledzenia trasy, ale standardowo nie daje wprost raportu strat pakietów dla kolejnych przeskoków w tym sensie, w jakim robi to pathping. Może wskazać opóźnienia i kolejne węzły, jednak nie łączy tego typowo z raportowaniem utraty pakietów per odcinek.
Wskazówka egzaminacyjna: zwracaj uwagę na pytania z warunkiem łączonym. Jeśli pojawia się jednocześnie "trasa" i "raport strat", szukaj narzędzia, które ma wbudowane statystyki dla kolejnych hopów, a nie tylko test celu lub samo śledzenie ścieżki.
