W dokumentacji projektowej (także w architekturze krajobrazu) przekrój jest powiązany z planem poprzez linię cięcia narysowaną na rzucie oraz opis literowy umieszczony przy tej linii. Najczęściej ma on postać pary identycznych liter rozdzielonych łącznikiem, np. "A-A". To oznaczenie pełni dwie funkcje: pozwala zlokalizować miejsce wykonania przekroju na planie oraz jednoznacznie nazwać sam rysunek przekroju.
Dlatego poprawna jest odpowiedź "C-C", jeśli na fragmencie planu linia przekroju prowadząca przez obszar pokazany w zamieszczonym przekroju jest opisana właśnie jako "C-C". Kluczowe jest tu dopasowanie konkretnej linii przekroju na planie do konkretnego rysunku przekroju (czasem pomaga też kierunek strzałek, jeśli jest pokazany).
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, ponieważ odnoszą się do innych linii przekrojów (lub innych miejsc cięcia) oznaczonych na planie. W praktyce:
- "B-B" będzie właściwe tylko wtedy, gdy zamieszczony przekrój został wykonany dokładnie wzdłuż linii B-B.
- "A-A" analogicznie dotyczy przekroju powiązanego z linią A-A.
- "D-D" dotyczy przekroju wykonanego wzdłuż linii D-D.
Typowy błąd na egzaminie polega na wyborze odpowiedzi na podstawie samego wyglądu przekroju (np. "wydaje się środkowy, więc pewnie C-C") zamiast na podstawie formalnej zasady: oznaczenie przekroju musi być identyczne z oznaczeniem linii cięcia na planie. Warto trenować szybkie wyszukiwanie linii przekroju na planie i sprawdzanie, czy na rysunku przekroju nie ma dodatkowych wskazówek (np. nazwy przekroju w ramce rysunkowej).
