W zapisie recepturowym (w tym w starszych konwencjach łacińskich) spotyka się skróty określające postać leku. Zawiesina to postać, w której cząstki substancji stałej są rozproszone w cieczy i mogą ulegać sedymentacji, dlatego przed użyciem zwykle wymaga wstrząśnięcia.
Odpowiedź "susp." jest poprawna, ponieważ jest to skrót od łacińskiego terminu suspensio, czyli właśnie zawiesina.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo odnoszą się do innych pojęć lub nie stanowią właściwego skrótu tej postaci:
- "supp." kojarzy się z suppositoria, czyli czopkami – to inna postać leku niż zawiesina.
- "spir." bywa mylone z określeniami związanymi ze spirytusem/roztworami alkoholowymi, ale nie oznacza zawiesiny; podobieństwo liter może wprowadzać w błąd.
- "seat." nie jest typowym, jednoznacznym skrótem dla zawiesiny w standardowych zestawieniach skrótów recepturowych, więc jego wybór wynika zwykle ze zgadywania.
Wskazówka egzaminacyjna: ucz się skrótów parami, które łatwo pomylić (np. susp. vs supp.) i zawsze próbuj w myślach "rozwinąć" skrót do pełnej łacińskiej nazwy postaci leku.
