Łącznik ciesielski pokazany na rysunku (typowe złącze do drewna) służy do wykonania połączenia drewno–drewno, najczęściej w węźle, gdzie dwa elementy spotykają się pod kątem 90° (np. belka–belka, belka–rygiel w konstrukcji szkieletowej, elementy w narożu ramy).
Dlatego poprawna jest odpowiedź: "dwóch prostopadłych do siebie belek drewnianych." Takie połączenie wymaga złącza, które przejmie siły w węźle (ścinanie, rozciąganie/ściskanie w zależności od pracy konstrukcji) i ograniczy obrót elementów.
Dlaczego pozostałe propozycje są niepoprawne:
- "dwóch belek drewnianych o identycznym przekroju na długości" – to opisuje przedłużanie elementu (łączenie wzdłużne). Do tego stosuje się inne rozwiązania (łączenia ciesielskie na zakład, płytki, blachy, złącza do połączeń wzdłużnych), a nie typowy łącznik narożny.
- "słupa drewnianego z betonowym fundamentem" – połączenia drewno–beton realizuje się zwykle za pomocą kotew/szpilek/łączników fundamentowych i podstaw słupa, a nie standardowego złącza przeznaczonego do dwóch elementów drewnianych.
- "belki drewnianej z betonową płytą stropową" – również jest to węzeł drewno–beton, wymagający innego typu kotwienia i detalu (zależnie od projektu i obciążeń), niż łącznik do połączeń drewno–drewno pod kątem prostym.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy łącznik ma geometrię i otwory typowe dla mocowania w drewnie (gwoździe/wkręty) oraz czy pracuje jako narożnik (kąt 90°). Jeśli w odpowiedzi pojawia się beton, zwykle chodzi o kotwy i podstawy słupów, a nie klasyczne złącza narożne.
