Lampa stroboskopowa jest narzędziem diagnostycznym używanym głównie w silnikach o zapłonie iskrowym. Jej działanie polega na generowaniu krótkich błysków światła zsynchronizowanych z impulsem zapłonowym (najczęściej z przewodem świecy 1. cylindra lub odpowiednim sygnałem sterującym). Ponieważ błyski pojawiają się cyklicznie w tym samym momencie cyklu pracy silnika, wirujące znaki odniesienia (np. na kole pasowym wału korbowego i na obudowie) wydają się "stać w miejscu".
To umożliwia ocenę, czy moment zapłonu (kąt wyprzedzenia zapłonu) jest prawidłowy względem wartości wymaganych przez dany silnik i warunki pomiaru. W praktyce stroboskop wykorzystuje się do kontroli ustawienia zapłonu w układach, w których jest ono regulowane lub w których można je zweryfikować pomiarem, a także do wstępnego wychwycenia niestabilności sygnału (np. rozrzutu zapłonu) widocznej jako "pływanie" znaków.
Odpowiedź "doładowania" jest niepoprawna, ponieważ turbosprężarkę i układ doładowania ocenia się innymi metodami (np. pomiar ciśnienia doładowania, diagnostyka czujników, test szczelności dolotu), a błysk stroboskopu nie jest sprzężony z pracą sprężarki. Odpowiedź "zasilania" jest zbyt ogólna i myląca: układ zasilania paliwem diagnozuje się m.in. przez ciśnienie paliwa, wydajność pompy, korekty wtrysku, a stroboskop odnosi się do impulsu zapłonowego, nie do dawki paliwa. Odpowiedź "wydechowego" również nie pasuje, bo układ wydechowy i emisję ocenia się np. analizatorem spalin, pomiarem przeciwciśnienia, kontrolą sond i katalizatora.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "lampa stroboskopowa", skojarz ją z hasłami: znaki na kole pasowym, wyprzedzenie zapłonu i impuls zapłonowy. To niemal zawsze kieruje do układu zapłonowego.
