Łatwoślizgi (pomoce ślizgowe) wykorzystuje się w opiece do ułatwienia przemieszczania pacjenta, zwłaszcza podczas transferu pomiędzy powierzchniami, np. z łóżka na wózek inwalidzki. Ich działanie polega na zmniejszeniu tarcia między ciałem/odzieżą pacjenta a podłożem, dzięki czemu potrzebna jest mniejsza siła do przesunięcia osoby. To poprawia bezpieczeństwo chorego i jednocześnie wspiera ergonomię pracy opiekuna (mniejsze przeciążenie kręgosłupa).
Odpowiedź "zabezpieczenia chorego przed upadkiem" jest nieprawidłowa, ponieważ do tego służą inne rozwiązania, takie jak odpowiednia asekuracja, barierki łóżka (jeśli są wskazane), nadzór oraz właściwa organizacja otoczenia. Pomoce ślizgowe nie pełnią funkcji bariery ani systemu zabezpieczającego.
Odpowiedź "podnoszenia chorego w łóżku" także jest nieprawidłowa: łatwoślizg nie jest podnośnikiem. Służy do przesuwania, a nie do unoszenia pacjenta w pionie. Do podnoszenia wykorzystuje się inne urządzenia lub techniki, zależnie od stanu pacjenta i wyposażenia.
Odpowiedź "ułatwienia choremu przemieszczania się w pobliżu łóżka" może brzmieć wiarygodnie, ale dotyczy raczej samodzielnej mobilności pacjenta (np. chodzenie, wstawanie, podpórki) lub asekuracji przy zmianie pozycji w pozycji stojącej/siedzącej. Łatwoślizgi są typowo wykorzystywane, gdy transfer wykonuje personel, a pacjent ma ograniczoną sprawność.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się czasowniki "przemieszczać/przesuwać" vs "podnosić/zabezpieczać", to przy pomocy ślizgowej właściwe jest myślenie o poziomym przesunięciu z redukcją tarcia, a nie o unoszeniu lub zabezpieczaniu.
