Ława betonowa w budownictwie drogowym pełni przede wszystkim funkcję stabilnego podparcia i ustalenia położenia elementów brzegowych nawierzchni. Najczęściej dotyczy to krawężników (oraz często także obrzeży), które muszą przenieść obciążenia od nawierzchni i utrzymać linię krawędzi jezdni lub chodnika. Dlatego krawężniki ustawia się na odpowiednio wykonanej ławie (z betonu) i z oporem/obetonowaniem, co ogranicza ich przemieszczanie.
Odpowiedź "krawężniki" jest poprawna, ponieważ to właśnie pod elementy krawędziowe wykonuje się typową ławę betonową pokazywaną na rysunkach przekrojów: element pionowy/pryzmatyczny przy krawędzi, osadzony w betonie, z wyraźnym "podparciem" od spodu.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo odnoszą się do innych rozwiązań:
- "studnie" – studnie (np. kanalizacyjne) mają własne konstrukcje posadowienia i obudowy; nie rozpoznaje się ich jako ławy betonowej pod element brzegowy nawierzchni.
- "dylatacje" – dylatacja to szczelina/rozwiązanie kompensujące odkształcenia; nie jest elementem, pod który wykonuje się ławę w sensie typowym dla krawężników.
- "drenaż" – drenaż jest systemem odwadniającym (warstwy filtracyjne, rury drenarskie, obsypki), a nie elementem ustawianym na ławie betonowej jak krawężnik.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na rysunku widzisz element "przy krawędzi" nawierzchni, osadzony w betonie i mający utrzymać linię chodnika/jezdni, najczęściej chodzi o krawężnik (lub obrzeże). Drenaż i studnie rozpoznaje się po rurach, zasypkach filtracyjnych, wpustach lub pokrywach, a dylatacje po szczelinach w płytach/betonie.
