Legionella to bakterie, które mogą rozwijać się w instalacjach wodnych, szczególnie gdy występują sprzyjające warunki: zastój wody, osady i biofilm, niekorzystna cyrkulacja oraz temperatury sprzyjające namnażaniu. Jedną z typowych metod ograniczania ryzyka jest dezynfekcja termiczna, czyli okresowe przegrzanie instalacji ciepłej wody użytkowej.
Odpowiedź "70°C" jest poprawna, ponieważ w praktyce eksploatacyjnej przegrzew zakłada osiągnięcie co najmniej takiej temperatury, aby działanie cieplne było skuteczne w ograniczaniu przeżywalności bakterii w całej instalacji (w tym w odcinkach o gorszym przepływie).
Dlaczego pozostałe wartości są nieprawidłowe?
- "60°C" – to temperatura, która bywa kojarzona z normalną eksploatacją lub profilaktyką, ale jako minimalny próg przegrzewu może nie dawać oczekiwanego efektu dezynfekcyjnego w całej instalacji, zwłaszcza przy stratach ciepła i nierównomiernych temperaturach na punktach czerpalnych.
- "65°C" – jest wyższa, ale nadal może być wybierana "na wyczucie" jako kompromis. W praktyce problemem jest to, że w rozległej instalacji temperatura na końcówkach i w powrocie cyrkulacji bywa niższa niż na źródle, więc minimalny próg przegrzewu powinien uwzględniać te spadki.
- "75°C" – nadmierne podnoszenie temperatury zwiększa ryzyko poparzeń, obciążenie armatury i straty energii. Skuteczność dezynfekcji nie rośnie liniowo z temperaturą, więc "więcej" nie zawsze oznacza "lepiej" w warunkach eksploatacyjnych.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o przegrzew instalacji odróżnij temperaturę pracy codziennej od temperatury zabiegu higienicznego. Dodatkowo pamiętaj o aspektach bezpieczeństwa: podczas dezynfekcji należy kontrolować temperatury na punktach poboru i stosować rozwiązania ograniczające ryzyko poparzeń.
