KWALIFIKACJA MED9 - CZERWIEC 2008

Lek recepturowy jest preparatem sporządzanym indywidualnie na podstawie recepty dla konkretnego pacjenta. Z tego powodu kluczowe są: bezpieczeństwo, identyfikowalność oraz pewność co do warunków przechowywania od momentu sporządzenia do wydania.

Odpowiedź "oddać do utylizacji" jest właściwa, ponieważ preparat nieodebrany w zakładanym czasie nie powinien być ponownie wprowadzany do obrotu ani ponownie wykorzystywany w recepturze. Apteka nie ma pewności, czy przez cały okres przechowywania zostały zachowane wymagane warunki (temperatura, ochrona przed światłem, szczelność opakowania), a dodatkowo preparat był przygotowany dla oznaczonego pacjenta.

Dlaczego pozostałe działania są nieprawidłowe?

• "sprzedać po obniżonej cenie" – obniżenie ceny nie usuwa ryzyka jakościowego ani nie zmienia faktu, że preparat wykonano na indywidualne zamówienie. W praktyce mogłoby to prowadzić do nieuprawnionego obrotu preparatem, którego historii przechowywania nie da się odtworzyć.
• "wydać na drugą identyczną receptę" – nawet przy identycznym składzie pozostaje problem przeznaczenia dla konkretnego pacjenta oraz brak gwarancji, że preparat był przechowywany i oznakowany w sposób zapewniający pełną zgodność z wymaganiami przez cały czas od sporządzenia.
• "wykorzystać w recepturze do innych leków" – takie postępowanie zwiększa ryzyko zanieczyszczeń, błędów identyfikacyjnych i narusza zasadę, że leki recepturowe sporządza się z dopuszczonych surowców oraz w kontrolowanym procesie, a nie z "pozostałości" gotowych preparatów.

W nauce do egzaminu warto zapamiętać zasadę: lek recepturowy nieodebrany w terminie traktuje się jak odpad i nie używa się go ponownie. To pomaga odróżnić poprawne postępowanie od rozwiązań pozornie "oszczędnych", ale niebezpiecznych.